§124.9Quid ergo inter ista, quae rettuli, distat? In eo, quod inrationale est, numquam erit bonum.
では、私が挙げたこれらのものの間には、どのような違いがあるのだろうか。 非理性的なものにおいては、決して善が存在することはない。
In eo, quod nondum rationale est, tunc esse bonum non potest.
いまだ理性的でないものにおいては、その段階で善が存在することはあり得ない。
Esse in eo, quod rationale est sed inperfectum, iam potest bonum, sed non est.
理性的ではあるが不完全なものにおいては、すでに善が存在することはあり得るが、まだ存在してはいないのだ。
§124.10Ita dico, Lucili: bonum non in quolibet corpore, non in qualibet aetate invenitur et tantum abest ab infantia, quantum a primo ultimum, quantum ab initio perfectum.
私はこう言うのだ、ルキリウスよ。 善はいかなる肉体、いかなる年齢の中にも見出されるわけではない。 そして、乳幼児期からは、最初のものから最後のものが、始まりから完成されたものが離れているのと同じくらい、遠く離れているのだ。
Ergo nec in tenero, modo coalescente corpusculo est.
したがって、柔らかく、ようやく形を成しつつある小さな身体の中にも、善は存在しない。
Quidni non sit? Non magis quam in semine.
どうして存在しないことがあろうか。 種子の中に存在しないのと同じことなのだ。
§124.11Hoc si dicas, aliquod arboris ac sati bonum novimus;
もし君がこう言うなら、『私たちは樹木や植えられたものの何らかの善を知っている』と。
hoc non est in prima fronde, quae emissa eum maxime solum rumpit.
この善は、芽吹いて今まさに地を突き破った最初の葉の中には存在しない。
Est aliquod bonum tritici; hoc nondum est in herba lactente nec cum folliculo se exerit spica mollis, sed cum frumentum aestas et debita maturitas coxit.
小麦にも何らかの善があるが、これはいまだ乳汁を含んだ青葉の中にはないし、柔らかい穂が鞘を破って現れるときにもない。 そうではなく、夏としかるべき成熟が穀物を実らせたときに初めて存在するのだ。
Quemadmodum omnis natura bonum suum nisi consummata non profert, ita hominis bonum non est in homine, nisi cum illi ratio perfecta est.
あらゆる自然が、完成されない限り自らの善を生み出さないのと同様に、人間の善もまた、彼において理性が完成されたときにしか、人間の内に存在しないのだ。
§124.12Quod autem hoc bonum? Dicam: liber animus, erectus, alia subiciens sibi, se nulli.
ところで、この善とは何だろうか。 言おう。 自由で、気高く、他のすべてのものを自分に従わせ、自分自身はいかなるものにも従わせない精神のことだ。
Hoc bonum adeo non recipit infantia, ut pueritia non speret, adulescentia inprobe speret;
乳幼児期はこの善をまったく受け入れないし、少年期は望むことすらなく、青年期は不当に望むほどである。
bene agitur cum senectute, si ad illud longo studio intentoque pervenit.
老年期において、もし長く熱心な研鑽によってその善に到達できたなら、十分に幸いなことなのだ。
Si hoc est bonum, et intellegibile est.
もしこれが善であるなら、それはまた知性によって理解されるものなのだ。
§124.13"Dixisti," inquit, "aliquod bonum esse arboris, aliquod herbae;
『あなたは、樹木の何らかの善があり、草の何らかの善があると言いました』と彼(対抗者)は言う。
potest ergo aliquod esse et infantis.
『したがって、乳幼児の善もまた何か存在し得るはずです。
"Verum bonum nec in arboribus nec in mutis animalibus;
』しかし、真の善は樹木の中にも口のきけない動物の中にも存在しない。
hoc, quod in illis bonum est, precario bonum dicitur.
それらにおいて善とされるものは、仮に善と呼ばれているにすぎないのだ。
"Quod est? "inquis.
『それは何ですか』と君は尋ねる。
Hoc, quod secundum cuiusque naturam est.
それぞれの自然にかなっている、というこれ(状態)である。
Bonum quidem cadere in mutum animal nullo modo potest;
実に、善が口のきけない動物に当てはまることは決してあり得ない。
felicioris meliorisque naturae est.
善とは、より恵まれた、より優れた自然に属するものなのだ。
Nisi ubi rationi locus est, bonum non est.
理性の入る余地がある場所でなければ、善は存在しないのだ。
§124.14Quattuor hae naturae sunt, arboris, animalis, hominis, dei;
これら四つの自然がある。 樹木、動物、人間、神の自然である。
haec duo, quae rationalia, sunt, eandem naturam habent, illo diversa sunt, quod alterum inmortale, alterum mortale est.
理性的なものであるこれら二つは、同じ自然を持っているが、一方は不死であり、他方は死すべきものであるという点において異なっている。
Ex his ergo unius bonum natura perficit, dei scilicet, alterius cura, hominis.
したがって、これら二つのうち、一方(神)の善は自然が完成させ、他方(人間)の善は配慮が完成させるのだ。
Cetera tantum in sua natura perfecta sunt, non vere perfecta, a quibus abest ratio.
その他のものは、自らの自然において完成されているにすぎず、真に完成されているわけではない。 それらには理性が欠けているからだ。
Hoc enim demum perfectum est, quod secundum universam naturam perfectum, universa autem natura rationalis est.
というのも、宇宙全体の自然にかなって完成されているものこそが、真に完成されたものであり、宇宙全体の自然とは理性的なものだからである。
Cetera possunt in suo genere esse perfecta.
その他のものは、それぞれの類において完成され得るにすぎないのだ。
§124.15In quo non potest beata vita esse, nec id potest, quo beata vita efficitur, beata autem vita bonis efficitur.
その内において幸福な生が存在し得ないものにおいては、幸福な生を成り立たせるものもまた存在し得ない。 ところで、幸福な生とは善きものによって成り立つものだ。
In muto animali non est beata vita nec id, quo beata vita efficitur, in muto animali bonum non est.
口のきけない動物においては幸福な生は存在しないし、幸福な生を成り立たせるものも存在しない。 したがって、口のきけない動物においては、善は存在しないのだ。
§124.16Mutum animal sensu conprendit praesentia.
口のきけない動物は、感覚によって現在の事柄を把握する。
Praeteritorum reminiscitur, cum id incidit, quo sensus admoneretur;
過去の事柄を思い出すのは、感覚を呼び覚ますような何かが生じたときだけである。
tamquam equus reminiscitur viae, cum ad initium eius admotus est.
たとえば、馬が道の始まりへと連れてこられたときに、その道を思い出すように。
In stabulo quidem nulla illi viae est quamvis saepe calcatae memoria.
厩の中にいるときには、いかに度々踏みならした道であっても、彼にその記憶はまったく存在しない。
Tertium vero tempus, id est futurum, ad muta non pertinet.
しかし、第三の時間、すなわち未来は、口のきけない動物には関係がないのだ。