§35.13.1et reges tamen aut non moti aut tardius moti sunt;
それにもかかわらず、諸王は動かされなかったか、あるいは動きが非常に鈍かった。
Nabis extemplo circa omnis maritimos vicos dimisit ad seditiones in iis miscendas, et alios principum donis ad suam causam perduxit, alios pertinaciter in societate Romana manentis occidit.
ナビスはただちに、すべての沿岸の村々へ使者を派遣して、それらの場所で反乱を引き起こさせ、指導者たちのうち、ある者たちを贈り物を以て自らの陣営に引き入れ、ローマとの同盟に頑なに留まる他の者たちを殺害した。
§35.13.2Achaeis omnium maritimorum Laconum tuendorum a T. Quinctio cura mandata erat.
すべての沿岸のラコニア人を保護する任務が、ティトゥス・クィンクティウスによってアカイア人に委ねられていた。
itaque extemplo et ad tyrannum legatos miserunt, §35.13.3qui admonerent foederis Romani denuntiarentque, ne pacem, quam tantopere petisset, turbaret, et auxilia ad Gytheum, quod iam oppugnabatur ab tyranno, et Romam, qui ea nuntiarent, legatos miserunt.
それゆえ、彼らはただちに僭主のもとへ使節を派遣し、ローマとの条約を思い起こさせ、彼がそれほど熱心に求めた和平を乱さぬよう警告するとともに、僭主によって既に包囲されていたギテウムへ援軍を送り、またローマへはこれらのことを報告するための使節を派遣した。
§35.13.4Antiochus rex, ea hieme Raphiae in Phoenice Ptolomaeo regi Aegypti filia in matrimonium data, cum Antiochiam se recepisset, per Ciliciam Tauro monte superato extremo iam hiemis Ephesum pervenit;
アンティオコス王は、その冬、フィニキアのラフィアにおいてエジプト王プトレマイオスに娘を嫁がせた後、アンティオキアに退き、キリキアを経てタウロス山脈を越え、冬のまさに終わりにエフェソスに到着した。
§35.13.5inde principio veris, Antiocho filio misso in Syriam ad custodiam ultimarum partium regni, ne quid absente se ab tergo moveretur, ipse cum omnibus terrestribus copiis ad Pisidas, qui circa Sidam incolunt, §35.13.6oppugnandos est profectus.
そこから春の初めに、彼の不在中に背後で何事も起こらないように、王国の最も辺境の部分の防衛のために息子のアンティオコスをシリアに派遣した上で、彼自身はすべての陸上部隊を率いて、シダの周辺に居住するピシディア人たちを攻撃するために出発した。
eo tempore legati Romani P. Sulpicius et P. Villius, qui ad Antiochum, sicut ante dictum est, missi erant, iussi prius Eumenem adire Elaeam venere;
その時期、前に述べられたようにアンティオコスのもとへ派遣されていたローマの使節プブリウス・スルピキウスとプブリウス・ウィッリウスは、あらかじめエウメネスを訪問するよう命じられており、エラエアに到着した。
inde Pergamum — ibi regia Eumenis fuit — escenderunt.
そこから彼らは――そこにはエウメネスの王宮があったが――ペルガモンへと上った。
§35.13.7cupidus belli adversus Antiochum Eumenes erat, gravem, si pax esset, accolam tanto potentiorem regem credens, eundem, si motum bellum esset, non magis parem Romanis fore, quam Philippus fuisset, §35.13.8et aut funditus sublatum iri, aut, si pax victo daretur, multa illi detracta sibi accessura, ut facile deinde se ab eo sine ullo auxilio Romano tueri posset.
エウメネスはアンティオコスに対する戦争を強く望んでいた。 和平があるならば、これほど強力な王が隣国であることは不穏なことだと信じており、また、もし戦争が引き起こされるならば、この王も、フィリッポスがそうであった以上にローマ人の敵手とはなり得ず、完全に滅ぼされるか、あるいは、もし敗北した王に和平が与えられるとしても、彼から奪い取られた多くのものが自分に加わり、その結果、それ以降はローマのいかなる援助もなしに彼から容易に身を守ることができるようになるだろうと信じていたからである。
§35.13.9etiam si quid adversi casurum foret, satius esse Romanis sociis quamcumque fortunam subire, §35.13.10quam solum aut imperium pati Antiochi aut abnuentem vi atque armis cogi;
たとえ何か不運なことが起こるとしても、ローマ人の同盟国としていかなる運命をも甘受する方が、独りでアンティオコスの支配を甘んじて受けるか、あるいはそれを拒んで武力と兵器によって強制されることよりも、はるかにましであると考えた。
ob haec, quantum auctoritate, quantum consilio valebat, incitabat Romanos ad bellum.
これらの理由から、彼は自らの権威と助言が及ぶ限りにおいて、ローマ人を戦争へと駆り立てていた。