§33.13.1hoc dimisso concilio postero die rex ad fauces,
この会議が解散されると、翌日、王はテンペへと通じる狭路へとやって来た。
§33.13.2quae ferunt in Tempe — is datus erat locus conloquio —, venit;
そこが会談の場所として指定されていたのである。
tertio die datur ei Romanorum ac sociorum frequens concilium.
三日目に、彼に対してローマ人と同盟国の一堂に会した会議が開かれた。
§33.13.3ibi Philippus perquam prudenter iis, sine quibus pax impetrari non poterat, sua potius voluntate omissis quam altercando extorquerentur, §33.13.4quae priore conloquio aut imperata a Romanis aut postulata ab sociis essent, omnia se concedere, de ceteris senatui permissurum dixit.
そこでフィリッポスは極めて賢明にも、それらなしには和平が獲得され得ないような事柄を、討論によって力ずくで奪い取られるよりは、むしろ自ら進んで放棄することによって、前の会談でローマ人から命令されたか、あるいは同盟国から要求されたすべてのことを自分が承認し、残りのことについては元老院の決定に委ねるつもりであると述べた。
§33.13.5quamquam vel inimicissimis omnibus praeclusisse vocem videbatur Phaeneas tamen Aetolus cunctis tacentibus “quid?
彼は、最も敵対的な人々さえも完全に黙らせたかのように見えたが、全員が沈黙している中で、アイトリア人のパイネアスは言った。 「何だと?
§33.13.6nobis” inquit, “Philippe, reddisne tandem Pharsalum et Larisam Cremasten et Echinum et Thebas Phthias?”
フィリッポスよ、あなたはついに我々に対して、パルサロス、ラリサ・クレマステ、エキヌス、そしてプティアのテバイを返還してくれるのか?
§33.13.7cum Philippus nihil morari diceret, quo minus reciperent, disceptatio inter imperatorem Romanum et Aetolos orta est de Thebis;
」フィリッポスが、彼らがそれらを受け取るのを引き止めるつもりは全くないと言うと、ローマの将軍とアイトリア人との間で、テバイをめぐる論争が生じた。
§33.13.8nam eas populi Romani iure belli factas esse Quinctius dicebat, quod integris rebus, exercitu ab se admoto, vocati in amicitiam, cum potestas libera desciscendi ab rege esset, regiam societatem Romanae praeposuissent;
というのも、クィンクティウスは、事態がまだ決定しておらず、自ら軍隊を近づけた際に、ローマとの友好関係に入るよう勧告され、王から離反する自由な権能があったにもかかわらず、彼らがローマとの同盟よりも王との同盟を優先したのであるから、それらは戦争の法によってローマ人民のものになったのだ、と主張したからである。
§33.13.9Phaeneas et pro societate belli, quae ante bellum habuissent, restitui Aetolis aecum censebat et ita in foedere primo cautum esse, §33.13.10ut belli praeda rerum, quae ferri agique possent, Romanos, ager urbesque captae Aetolos sequerentur.
一方パイネアスは、戦争前に彼らが所有していたものは、共同で戦った戦争への貢献に基づいてアイトリア人に返還されるのが正当であり、また最初の同盟条約において、持ち去りや駆り立てのできる動産の戦利品はローマ人のものとし、占領された土地や都市はアイトリア人のものとする、と規定されていたと主張した。
§33.13.11“vos” inquit “ipsi” Quinctius “societatis istius leges rupistis, quo tempore relictis nobis cum Philippo pacem fecistis.
クィンクティウスは言った。 「あなた方自身が、我々を見捨ててフィリッポスと和平を結んだあの時に、その同盟の規定を破ったのだ。
§33.13.12quae si maneret, captarum tamen urbium illa lex foret;
たえそれが維持されていたとしても、あの規定は占領された都市に関するものである。
Thessaliae civitates sua voluntate in dicionem nostram venerunt.
テッサリアの諸都市は、自らの意志で我々の支配下に入ったのだ。
” §33.13.13haec cum omnium sociorum adsensu dicta Aetolis non in praesentia modo gravia auditu, sed mox etiam belli causa magnarumque ex eo cladium iis fuerunt.
」すべての同盟国の賛同を得て語られたこれらの言葉は、アイトリア人にとって、ただその場で聞くに耐えがたいものであっただけでなく、のちには彼らにとって戦争の原因となり、それによる大惨事の原因ともなった。
§33.13.14cum Philippo ita convenit, ut Demetrium filium et quosdam ex amicorum numero obsides et ducenta talenta daret, de ceteris Romam mitteret legatos;
フィリッポスとの間では、息子のデメトリオスと、友人のうちの何人かを人質として差し出し、二百タラントンを支払うこと、その他のことについてはローマに使節を送ることで合意が成立した。
ad eam rem quattuor mensum indutiae essent.
このために四ヶ月の休戦が認められた。
§33.13.15si pax non impetrata ab senatu foret, obsides pecuniamque reddi Philippo receptum est, causa Romano imperatori non alia maior fuisse dicitur maturandae pacis, quam quod Antiochum bellum transitumque in Europam moliri constabat.
もし元老院から和平が得られなかった場合には、人質と金銭がフィリッポスに返還されることが約束された。 ローマの将軍にとって、和平を急ぐためのこれ以上に大きな原因は他になかったと言われている。 それは、アンティオコスが戦争とヨーロッパへの渡航を企てていることが明らかであったからである。