§3.1Bello Peloponnesio huius consilio atque auctoritate Athenienses bellum Syracusanis indixerunt.
ペロポネソス戦争において、この男の勧告と権威によって、アテナイ人はシラクサ人に宣戦を布告した。
ad quod gerendum ipse dux delectus est, duo praeterea collegae dati, Nicia et Lamachus.
この戦争を遂行するために、彼自身が将軍に選ばれ、さらにニキアスとラマコスという二人の同僚が与えられた。
§3.2id cum appararetur, prius quam classis exiret, accidit ut una nocte omnes Hermae, qui in oppido erant Athenis, deicerentur praeter unum, qui ante ianuam erat Andocidi (itaque ille postea Mercurius Andocidi vocitatus est).
この準備が整えられていたとき、艦隊が出航する前に、アテナイの町にあったすべてのヘルメス神柱が、ある夜のうちに、アンドキデスの門の前にあった一つを除いてなぎ倒されるという事件が起こった(それゆえ、その神柱は後に「アンドキデスのメルクリウス」と呼ばれた)。
§3.3hoc cum appareret non sine magna multorum consensione esse factum, quae non ad privatam, sed ad publicam rem pertineret, magnus multitudini timor est iniectus, ne qua repentina vis in civitate exsisteret, quae libertatem opprimeret populi.
このことが、多くの人々の大きな共謀なしに行われたのではないこと、そしてその共謀は私的な事柄ではなく国家の事柄に関わるものであることが明らかになると、民衆には、国家の中に民衆の自由を抑圧するような突発的な暴力行為が発生するのではないかという大きな恐怖が投げかけられた。
§3.4hoc maxime convenire in Alcibiadem videbatur, quod et potentior et maior quam privatus existimabatur: multos enim liberalitate devinxerat, plures etiam opera forensi suos reddiderat.
この疑いは特にアルキビアデスに当てはまると思われた。 なぜなら、彼は一人の私人としてはあまりに強力で偉大であるとみなされていたからである。 実際、彼はその寛大さによって多くの人々を惹きつけており、法廷での活動によってさらに多くの人々を自分の味方にしていた。
§3.5qua re fiebat ut omnium oculos, quotienscumque in publicum prodisset, ad se converteret neque ei par quisquam in civitate poneretur.
このために、彼が公の場に姿を現すたびに、すべての人の目を自分に引きつけ、国家の中で彼に匹敵する者は誰もいないとされることになった。
itaque non solum spem in eo habebant maximam, sed etiam timorem, quod et obesse plurimum et prodesse poterat.
したがって、人々は彼に最大の希望を抱いていただけでなく、同時に最大の恐怖をも抱いていた。 彼は、最大の害をなすことも、最大の益をもたらすこともできたからである。
§3.6aspergebatur etiam infamia, quod in domo sua facere mysteria dicebatur (quod nefas erat more Atheniensium) idque non ad religionem, sed ad coniurationem pertinere existimabatur.
彼はまた、自身の家で秘儀を執り行っていると噂されていた(これはアテナイ人の慣習によれば不敬なことであった)ために悪名に汚されており、さらにそのことが宗教のためではなく、陰謀に関わるものであるとみなされていた。