§14.13B.1quod mecum per litteras agis unam ob causam mallem coram egisses.
君が書簡を通じて私と交渉していることについて、私はある一つの理由から、君が直接会って交渉してくれたらよかったのにと思っている。
non enim solum ex oratione sed etiam ex vultu et oculis et fronte, ut aiunt, meum erga te amorem perspicere potuisses.
なぜなら、言葉からだけでなく、ことわざにもあるように、表情や目や額からも、私から君への愛を見て取ることができたであろうからだ。
nam cum te semper amavi primum tuo studio, post etiam beneficio provocatus, tum his temporibus res publica te mihi ita commendavit ut cariorem habeam neminem.
というのも、私は常に、最初は君の熱意によって、のちには恩恵に促されて君を愛してきたが、さらにこの現在の時期に、国家が君を私に推薦してくれたので、私は誰一人として君以上に大切な者を持っていないほどだからだ。
§14.13B.2litterae vero tuae cum amantissime tum honorificentissime scriptae sic me adfecerunt ut non dare tibi beneficium viderer sed accipere a te ita petente ut inimicum meum, necessarium tuum me invito servare nolles, cum id nullo negotio facere posses.
しかし、きわめて愛情深く、またこの上なく敬意に満ちて書かれた君の手紙は、私に次のような感銘を与えた。 すなわち、私が君に恩恵を与えているのではなく、むしろ君から恩恵を受け取っているかのように思われるほどであった。 君はそれを何の苦もなく行うことができたにもかかわらず、私の同意なしには、私の敵であり君の親しい友人である者を救うことを望まない、というふうに求めてくれたので。
§14.13B.3ego vero tibi istuc, mi Antoni, remitto atque ita ut me a te, cum iis verbis scripseris, liberalissime atque honorificentissime tractatum existimem, idque cum totum, quoquo modo se res haberet, tibi dandum putarem, tum do etiam humanitati et naturae meae.
そこで私の側からは、わがアントニウスよ、君にそのことを譲り渡そう。 そしてそれは、君があのような言葉で書いてくれたからには、自分が君からこの上なく寛大に、かつ極めて名誉ある形で扱われたと私が思うような方法においてであり、また、事態がどのようなものであろうとも、それをすべて君に与えるべきだと考えているが、同時にそれを私自身の人間愛と気性にも与えるものである。
nihil enim umquam non modo acerbum in me fuit sed ne paulo quidem tristius aut severius quam necessitas rei publicae postulavit.
というのも、私の中には、かつて過酷なものは何一つなかっただけでなく、国家の必要が要求した以上に、少しでも不機嫌だったり、厳しかったりしたことさえなかったからだ。
accedit ut ne in ipsum quidem Clodium meum insigne odium fuerit umquam, semperque ita statui, non esse insectandos inimicorum amicos, praesertim humiliores, nec his praesidiis nosmet ipsos esse spoliandos.
さらに、クロディウス本人に対してさえ、私の側に際立った憎しみがあったことは一度もなく、また、敵の友人たち、特に身分の低い者たちを迫害すべきではなく、自分たち自身からこうした保護の手立てを奪うべきではない、と私は常に決めていた。
§14.13B.4nam de puero Clodio tuas partis esse arbitror ut eius animum tenerum, quem ad modum scribis, iis opinionibus imbuas ut ne quas inimicitias residere in familiis nostris arbitretur.
なぜなら、少年クロディウスについては、君が書いているように、彼のみずみずしい心に、我々の家族の間にいかなる敵意も残っていないと彼が思うような考えを植え付けることこそ、君の役割であると思うからだ。
contendi cum P. Clodio cum ego publicam causam, ille suam defenderet.
私がプブリウス・クロディウスと争ったのは、私が国家の側を、彼が自己の側を擁護していたからである。
nostras concertationes res publica diiudicavit.
我々の争いには、国家が決着をつけた。
si viveret, mihi cum illo nulla contentio iam maneret.
もし彼が生きているとしても、私と彼の間に今やいかなる争いも残っていないだろう。
§14.13B.5qua re quoniam hoc a me sic petis ut, quae tua potestas est, ea neges te me invito usurum, puero quoque hoc a me dabis, si tibi videbitur, non quo aut aetas nostra ab illius aetate quicquam debeat periculi suspicari aut dignitas mea ullam contentionem extimescat, sed ut nosmet ipsi inter nos coniunctiores simus quam adhuc fuimus.
それゆえ、君が私にこのことをこのように、すなわち、自分の権限にあることについて、私の意に反してはそれを行使しないと言って求めてくれているのだから、もし君がそう思うなら、私の側からその少年にこのことを与えてやってほしい。 それは、私の年齢が彼の年齢からいかなる危険も疑うべきだからでも、私の威厳がいかなる争いをも恐れているからでもなく、ただ、我々自身がこれまで以上に互いに結びつきを強めるためである。
interpellantibus enim his inimicitiis animus tuus mihi magis patuit quam domus.
なぜなら、これらの敵意が邪魔をしていたとき、君の心は家よりも私に対してより開かれていたからだ。
sed haec hactenus.
だが、このことはこれくらいにしておこう。
illud extremum.
最後の点としてこれだけを。
ego quae te velle quaeque ad te pertinere arbitrabor semper sine ulla dubitatione summo studio faciam. hoc velim tibi penitus persuadeas.
私は、君が望んでいると判断すること、また君に関係すると判断することを、常に何のためらいもなく最大の熱意をもって実行するつもりだ。 このことを心から納得してほしい。