§7.25.1quod epistulam conscissam doles, noli laborare, salva est;
君が手紙が引き裂かれたことを痛ましく思っていることについて、心配する必要はない。 それは無事だ。
domo petes, cum libebit.
望むときに私の家から取りに来るとよい。
quod autem me mones, valde gratum est, idque ut semper facias rogo;
また、君が私に忠告してくれるのは非常にありがたく、常にそうしてくれるよう頼む。
videris enim mihi vereri, †nisi istum habuerimus, rideamus ge/lwta sarda/nion.
というのも、君は、†私たちがもしあの男を味方にしなければ、私たちが「サルドニアの笑い」を浮かべることになるのではないかと恐れているように、私には思われるからだ。
sed heus tu, manum de tabula! magister adest citius quam putaramus;
だが、おい君、画板から手を離したまえ! 先生が私たちが思っていたよりも早く到着する。
vereor ne in catomum Catonianos.
カトーの支持者たちが肩に乗せられてお仕置きをされてしまうのではないかと心配だ。
§7.25.2mi Galle, cave putes quicquam melius quam epistulae tuae partem ab eo loco: 'cetera labuntur.
私のガルスよ、君の手紙の「他のものは滑り落ちていく」というあの箇所からの部分よりも素晴らしいものがあるなどとは、決して思わないでほしい。
' secreto hoc audi, tecum habeto, ne Apellae quidem, liberto tuo, dixeris.
これを秘密裏に聞き、自分だけのものにしておきたまえ。 君の解放奴隷であるアペレスにさえ、言ってはならない。
praeter duo nos loquitur isto modo nemo;
私たち二人を除けば、そのような仕方で語る者は誰もいない。
bene malene videro, sed, quicquid est, nostrum est.
それが良いか悪いかはいずれ考えるとして、それが何であれ、それは私たちのものだ。
urge igitur nec 'transversum unguem,' quod aiunt, a stilo;
だから、励むがよい。 ことわざにあるように、ペンから「爪の幅ほども」離れてはならない。
is enim est dicendi opifex.
ペンこそが雄弁の鍛錬者なのだから。
atque equidem aliquantum iam etiam noctis adsumo.
そして、実際に私は今や、夜の時間さえもいくらか執筆に充てているのだ。