§6.2.1peto a te ne me putes oblivione tui rarius ad te scribere, quam solebam, sed aut gravitate valetudinis, qua tamen iam paulum videor levari, aut quod absim ab urbe, ut, qui ad te proficiscantur, scire non possim.
あなたにお願いしたいのは、私があなたに以前よりも手紙を書くのが稀になっているのを、あなたを忘れたためだと思わないでほしいということです。 そうではなく、体調の悪さ(もっともこれについては、今は少し和らいでいるように思われますが)のせいか、あるいは、私がローマを離れているために、あなたのもとへ出発する人々を知ることができないためなのです。
qua re velim ita statutum habeas, me tui memoriam cum summa benevolentia tenere tuasque omnis res non minori mihi curae quam meas esse.
それゆえ、私はあなたに、私がこの上ない厚意をもってあなたの記憶を留めており、あなたのすべての事柄が私自身の事柄と劣らず関心事であると、しっかりと確信していただきたいのです。
§6.2.2quod maiore in varietate versata est adhuc tua causa quam homines aut volebant aut opinabantur, mihi crede, non est pro malis temporum quod moleste feras;
あなたの問題が、これまで人々が望んだり予想したりした以上に大きな曲折を経てきたということについて、私を信じてほしいのですが、時代の悪さに照らし合わせれば、あなたが不満に思うようなことではありません。
necesse est enim aut armis urgeri rem p. sempiternis aut iis positis recreari aliquando aut funditus interire.
なぜなら、国家が絶え間ない武力によって圧迫され続けるか、あるいはそれが置かれていつかは回復するか、あるいは根底から滅び去るかのいずれかになることは不可避だからです。
si arma valebunt, nec eos, a quibus reciperis, vereri debes nec eos, quos adiuvisti;
もし武力が支配するならば、あなたは、あなたを受け入れてくれる人々を恐れる必要も、あなたが援助した人々を恐れる必要もありません。
si armis aut condicione positis aut defetigatione abiectis aut victoria detractis civitas respiraverit, et dignitate tua frui tibi et fortunis licebit;
もし武力が、合意によって置かれるか、疲弊によって投げ捨てられるか、あるいは勝利によって取り除かれて、国家が息を吹き返すならば、あなたは自身の尊厳と財産を享受することができるでしょう。
sin omnino interierint omnia fueritque is exitus, quem vir prudentissimus, M. Antonius, iam tum timebat, cum tantum instare malorum suspicabatur, misera est illa quidem consolatio, tali praesertim civi et viro, sed tamen necessaria, nihil esse praecipue cuiquam dolendum in eo quod accidat universis.
しかし、もしすべてのものが完全に滅び去り、かつてきわめて賢明な人物であるマルクス・アントニウスが、これほどの災厄が迫っていると察したまさにその時にすでに恐れていたような、そのような結末になるならば、とりわけあなたのような市民や人物にとっては、それは確かに悲惨な慰めではありますが、それでもやはり必要な慰め、すなわち、万人に起こることにおいては、誰も特別に悲しむべきではないという慰めがあるのです。
§6.2.3quae vis insit in his paucis verbis (plura enim committenda epistulae non erant), si attendes, quod facis, profecto etiam sine meis litteris intelleges te aliquid habere, quod speres, nihil, quod aut hoc aut aliquo rei p. statu timeas;
このわずかな言葉の中にどのような意味が込められているかを、もしあなたが注意を払うなら(現にそうされているように)、あなたは確実に、私の手紙がなくとも、あなたには希望すべき何かがあり、現在あるいは他のいかなる国家の状態においても恐れるべきものは何もないということを理解するでしょう。 なぜなら、これ以上のことを手紙に委ねるべきではなかったからです。
omnia si interierint, cum superstitem te esse rei publicae ne si liceat quidem velis, ferendam esse fortunam, praesertim quae absit a culpa.
もしすべてのものが滅び去るとしても、国家よりも生き残ることを、たとえそれが許されるとしてもあなた自身が望まないであろうからには、運命は受け入れられるべきであり、とりわけ過ちを伴わない運命は受け入れられるべきなのです。
sed haec hactenus.
しかし、これらの話はこれくらいにしましょう。
tu velim scribas ad me quid agas et ubi futurus sis, ut aut quo scribam aut quo veniam scire possim.
あなたが何をしており、どこにいる予定なのかを、私に書いていただきたいのです。 そうすれば、私はどこへ手紙を書けばよいか、あるいはどこへ行けばよいかを知ることができるからです。