§6.42.1Reversus ille eventus belli non ignorans unum, quod cohortes ex statione et praesidio essent emissae, questus ne minimo quidem casu locum relinqui debuisse, multum fortunam in repentino hostium adventu potuisse iudicavit,
帰還した彼は、戦争の不測の事態を熟知していたので、コホルスが本来の配置と守備から送り出されたという一事のみを苦情とし、いささかも偶然に隙を与えるべきではなかったと主張した上で、敵の不意の襲来において運が大きな役割を果たしたと判断した。
§6.42.2multo etiam amplius, quod paene ab ipso vallo portisque castrorum barbaros avertisset. quarum omnium rerum maxime admirandum videbatur,
陣営の土塁や門のまさに目の前から野蛮人たちを遠ざけたことにおいては、運の働きはさらにいっそう大きなものであった。
§6.42.3quod Germani, qui eo consilio Rhenum transierant, ut Ambiorigis fines depopularentur, ad castra Romanorum delati optatissimum Ambiorigi beneficium obtulerunt.
これらすべての出来事の中で、最も驚くべきことと思われたのは、アンビオリクスの領土を略奪するという意図でライン川を渡ったゲルマン人が、ローマ軍の陣営へと誘い込まれ、結果としてアンビオリクスにとって最も願ってもない恩恵をもたらしたことであった。