§6.42.1Reversus ille eventus belli non ignorans unum, quod cohortes ex statione et praesidio essent emissae, questus ne minimo quidem casu locum relinqui debuisse, multum fortunam in repentino hostium adventu potuisse iudicavit,
돌아온 그는 전쟁의 변덕스러움을 잘 알고 있었기에, 코호르트들이 초소와 수비 위치에서 파견되었다는 단 한 가지 일에 대해서만 불만을 토로하며 아주 작은 우연에도 틈을 주지 말았어야 했다고 주장했고, 적들의 갑작스러운 습격에서 운이 큰 힘을 발휘했다고 판단했다.
§6.42.2multo etiam amplius, quod paene ab ipso vallo portisque castrorum barbaros avertisset. quarum omnium rerum maxime admirandum videbatur,
게다가 야만인들을 진영의 성벽과 문 바로 앞에서 물리치게 한 것에는 운의 작용이 훨씬 더 컸다고 보았다.
§6.42.3quod Germani, qui eo consilio Rhenum transierant, ut Ambiorigis fines depopularentur, ad castra Romanorum delati optatissimum Ambiorigi beneficium obtulerunt.
이 모든 일 중에서 가장 놀랍게 여겨진 것은, 암비오릭스의 영토를 약탈할 의도로 라인강을 건넜던 게르만족이 로마군의 진영으로 이끌려 와서, 결과적으로 암비오릭스에게 가장 바랄 나위 없는 은혜를 베풀었다는 점이었다.