§5.34.1At barbaris consilium non defuit.
しかし、異民族たちには計略が欠けていなかった。
Nam duces eorum tota acie pronuntiare iusserunt, ne quis ab loco discederet: illorum esse praedam atque illis reservari quaecumque Romani reliquissent: proinde omnia in victoria posita existimarent.
なぜなら、彼らの指揮官たちは全戦線にわたって、誰もその場を離れてはならない、戦利品は彼らのものであり、ローマ人が残したものは何であれ彼らのために確保されている、したがって、すべては勝利にかかっていると考えるべきである、と布告することを命じたからである。
§5.34.2Erant et virtute et studio pugnandi pares;
彼らは勇気においても戦う意欲においても(我々の兵士と)互角であった。
nostri, tametsi ab duce et a fortuna deserebantur, tamen omnem spem salutis in virtute ponebant, et quotiens quaeque cohors procurrerat, ab ea parte magnus numerus hostium cadebat.
我々の兵士たちは、将軍からも運命からも見放されていたとはいえ、それでも安全のすべての望みを勇気においており、それぞれの大隊が突撃するたびに、その方面では多数の敵が倒れていた。
§5.34.3Qua re animadversa Ambiorix pronuntiari iubet, ut procul tela coniciant neu propius accedant et, quam in partem Romani impetum fecerint, cedant (levitate armorum et cotidiana exercitatione nihil eis noceri posse), §5.34.4rursus se ad signa recipientes insequantur.
このことに気づいたアンビオリクスは、遠くから武器を投げ、近くに近づきすぎず、ローマ人がどの方向に突撃しようとも退却せよ(武器の軽さと日頃の鍛錬によって、彼らにはいかなる危害も加えられ得ないからである)、そして、再び軍旗へと引き返す彼らを追撃せよ、と触れて回るように命じる。