§3.22.1Atque in eam rem omnium nostrorum intentis animis alia ex parte oppidi Adiatunnus, qui summam imperii tenebat, cum DC devotis, quos illi soldurios appellant, §3.22.2quorum haec est condicio, ut omnibus in vita commodis una cum iis fruantur quorum se amicitiae dediderint, si quid his per vim accidat, aut eundem casum una ferant aut sibi mortem consciscant;
そして、このことにわが兵の全員が気を取られていた時、町の別の側から、最高権力を握っていたアディアトゥンヌスが、彼らがソルドゥリウスと呼ぶ六百人の献身的な従者たちを率いて、 ――彼らの取り決めはこのようなものである。 すなわち、自らがその友情に身を捧げた相手とともに、生前のすべての便益を共に享受し、もしこの人々に暴力による災難が降りかかるならば、同じ運命を共に耐えるか、さもなくば自ら死を選ぶというものである。
§3.22.3neque adhuc hominum memoria repertus est quisquam qui, eo interfecto cuius se amicitiae devovisset, mortem recusaret—
また、自らがその友情を誓った相手が殺された時に、死を拒んだ者は、これまでの人間の記憶においてただの一人も見出されたことがない。
§3.22.4cum his Adiatunnus eruptionem facere conatus clamore ab ea parte munitionis sublato cum ad arma milites concurrissent vehementerque ibi pugnatum esset, repulsus in oppidum tamen uti eadem deditionis condicione uteretur a Crasso impetravit.
―― アディアトゥンヌスはこれら従者たちとともに突撃を試みたが、防壁のその部分から叫び声が上がり、兵士たちが武器を手にして駆けつけ、そこで激しい戦闘が行われたため、町へと撃退された。 しかしながら、彼は同じ降伏条件を適用してもらうことをクラッススから認められた。