§1.17.1Tum demum Liscus oratione Caesaris adductus quod antea tacuerat proponit: esse non nullos, quorum auctoritas apud plebem plurimum valeat, qui privatim plus possint quam ipsi magistratus.
その時ついに、リスクスはカエサルの演説に促され、それまで沈黙していたことを明らかにした。 すなわち、民衆の間で非常に大きな権威を持ち、私人でありながら政務官自身よりも力を持つ者たちが一部に存在すること。
§1.17.2Hos seditiosa atque improba oratione multitudinem deterrere, ne frumentum conferant quod debeant:
彼らは、扇動的かつ不届きな言説によって群衆を阻み、納めるべき穀物を集めさせないようにしている。
§1.17.3praestare, si iam principatum Galliae obtinere non possint, Gallorum quam Romanorum imperia perferre,
もしもはやガリアの覇権を握ることができないのであれば、ローマ人の支配よりはガリア人の支配を耐え忍ぶ方がマシである。
§1.17.4neque dubitare [debeant] quin, si Helvetios superaverint Romani, una cum reliqua Gallia Haeduis libertatem sint erepturi.
また、もしローマ人がヘルウェティイ族を打ち負かしたなら、残りのガリアとともにハエドゥイ族から自由を奪うであろうことを、疑うべきではない。
§1.17.5Ab isdem nostra consilia quaeque in castris gerantur hostibus enuntiari; hos a se coerceri non posse.
同じ者たちによって、我々の計画や陣営内で行われていることが敵に漏らされており、彼らを自分自身が抑えることはできない。
§1.17.6Quin etiam, quod necessariam rem coactus Caesari enuntiarit, intellegere sese quanto id cum periculo fecerit, et ob eam causam quam diu potuerit tacuisse.
それどころか、自分がやむを得ずカエサルにこの必要な事柄を打ち明けたことが、どれほど大きな危険を伴うものであったかを理解しており、そのために、できる限り長い間、沈黙を守ってきたのである。