§23.2Στίχ. β΄.
\n第2節。
Αὗται αἱ ἑορταὶ Κυρίου.
「これらが主の祝祭である」。
Πᾶσα ἱλαρὰ ἡμέρα, ἐν ᾗ προτέτακται (19), ὡς ἐν ἁγίᾳ τάδε τινὰ ποιεῖν παρὰ τὰς λοιπὰς ἐξαίρετα, ἑορτὴ καλεῖται.
どのような喜びの日であれ、その日において、聖なる日におけるように、他の日々と異なって特定の特別な事柄を行うことが規定されているならば、それは祝祭と呼ばれる。
Οὐ πᾶσα δέ ἐστι πανήγυρις·
しかし、そのすべての祝祭が祝宴(大祭)であるわけではない。
ἀλλὰ κατὰ τοὔνομα, ὅτε ἐπὶ τὸ αὐτὸ συναθροίζονται πανταχόθεν.
むしろその名の通り、人々があらゆる場所から同じ場所に集まるときがそうである。
Ὥστε ἡ μὲν πανήγυρίς ἐστι καὶ ἑορτή· οὐκέτι δὲ ἑορτὴ, καὶ πανήγυρις·
したがって、祝宴は祝祭でもあるが、祝祭だからといって祝宴でもあるわけではない。
οἷον· Σάββατα καὶ Νουμηνίαι, ἑορταί εἰσιν· Ἄζυμα δὲ, καὶ ἡμέραι τῶν Ἑβδομάδων, καὶ Σκηνοπηγίαι οὐ μόνον ἑορταὶ, ἀλλὰ καὶ πανηγύρεις.
たとえば、安息日や新月祭は祝祭であるが、除酵祭、七週の祭り、および仮庵祭は、祝祭であるだけでなく祝宴でもある。
§23.40Στίχ. μ΄.
\n\n第40節。
Καὶ κάλλυντρα φοινίκων.
「また、なつめやしの美しい枝」。
Πάρεστι διὰ τούτων νοεῖν (20), καὶ πάλιν ἡμῖν ἐν Χριστῷ τὰς ἐν παραδείσῳ τρυφὰς ἀπονέμει Θεός.
これらを通じて、神がキリストにおいて、楽園における愉楽を再び私たちに授けてくださるのだと理解することができる。
Φυτῶν δὲ τῶν ἀειθαλῶν οἱ κλάδοι, τὸ διηνεκὲς τῆς χάριτος καὶ τὸ ἀμάραντον τῆς ἐλπίδος ἐφʼ ἑαυτοῖς σημαίνουσι.
そして常緑の植物の枝は、恵みの永続性と希望の不朽性を、それ自体において象徴している。