§8.57.1Ὁ ἥλιος κατακεχύσθαι δοκεῖ καὶ πάντῃ γε κέχυται, οὐ μὴν ἐκκέχυται.
太陽は注ぎかけられているように見え、実際あらゆるところに注がれているが、決して流出し尽くしているわけではない。
ἡ γὰρ χύσις αὕτη τάσις ἐστίν·
なぜなら、この放出は引き伸ばすこと(緊張)だからである。
ἀκτῖνες γοῦν αἱ αὐγαὶ αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ ἐκτείνεσθαι λέγονται.
実際、その光は「引き伸ばされること」に由来して「光線」と呼ばれている。
ὁποῖον δέ τι ἐστὶν ἀκτίς, ἴδοις ἄν, εἰ διά τινος στενοῦ εἰς ἐσκιασμένον οἶκον τὸ ἀφ’ ἡλίου φῶς εἰσδυόμενον θεάσαιο·
光線がいかなるものであるかは、もし君が、狭い隙間を通って暗い部屋に入り込んでいく太陽の光を観察するならば、見ることができるだろう。
τείνεται γὰρ κατ’ εὐθὺ καὶ ὥσπερ διερείδεται πρὸς τὸ στερέμνιον ὅ τι ἂν ἀπαντήσῃ διεῖργον τὸν ἐπέκεινα ἀέρα, ἐνταῦθα δὲ ἔστη καὶ οὐ κατώλισθεν οὐδὲ ἔπεσε.
なぜなら、それは直線的に伸び、その先にある空気を遮る、ぶつかるいかなる固体に対しても、いわば押し当てられるからである。 そして、そこで留まり、滑り落ちることも落下することもない。
τοιαύτην οὖν τὴν χύσιν καὶ διάχυσιν τῆς διανοίας εἶναι χρή, μηδαμῶς ἔκχυσιν, ἀλλὰ τάσιν, καὶ πρὸς τὰ ἀπαντῶντα κωλύματα μὴ βίαιον μηδὲ ῥαγδαίαν τὴν ἐπέρεισιν ποιεῖσθαι μηδὲ μὴν καταπίπτειν, ἀλλὰ ἵστασθαι καὶ ἐπιλάμπειν τὸ δεχόμενον·
したがって、理性の注ぎと拡散もそのようなものであるべきであり、決して流出(散逸)ではなく、引き伸ばし(緊張)であらねばならず、立ちふさがる障害に対して、激しくも突発的でもなく押し当たり、決して崩れ落ちることもなく、むしろ、そこに留まって、それを受け入れるものを照らすべきである。
αὐτὸ γὰρ ἑαυτὸ στερήσει τῆς αὐγῆς τὸ μὴ παραπέμπον αὐτήν.
なぜなら、その光を先へと通さないもの自体が、自らからその輝きを奪うことになるからである。