§5.23.1Πολλάκις ἐνθυμοῦ τὸ τάχος τῆς παραφορᾶς καὶ ὑπεξαγωγῆς τῶν ὄντων καὶ γινομένων.
存在するすべてのもの、および生成しつつあるすべてのものが、急速に過ぎ去り消え去っていくさまを、しばしば心に留めよ。
ἤ τε γὰρ οὐσία οἷον ποταμὸς ἐν διηνεκεῖ ῥύσει καὶ αἱ ἐνέργειαι ἐν συνεχέσι μεταβολαῖς καὶ τὰ αἴτια ἐν μυρίαις τροπαῖς καὶ σχεδὸν οὐδὲν ἑστὼς καὶ τὸ πάρεγγυς·
実体は絶えざる流れの中にある河のようであり、活動は絶えざる変化の中にあり、原因は無数の転変の中にあり、静止しているものはほぼ皆無であり、すぐ身近にあるものも同様であるからだ。
τὸ δὲ ἄπειρον τοῦ τε παρῳχηκότος καὶ μέλλοντος ἀχανές, ᾧ πάντα ἐναφανίζεται.
そして、過去と未来の無限は、すべてが消え去る底知れぬ深淵である。
πῶς οὖν οὐ μωρὸς ὁ ἐν τούτοις φυσώμενος ἢ σπώμενος ἢ σχετλιάζων ὡς ἔν τινι χρόνῳ καὶ ἐπὶ μακρὸν ἐνοχλήσαντι;
だとするなら、これらのことの中で、あたかもそれがある持続する時間であり、長く自分を苦しめてきたものであるかのように、思い上がったり、思い悩んだり、あるいは嘆き悲しんだりする者は、どうして愚かではないと言えようか。