§2.10.1Φιλοσόφως ὁ Θεόφραστος ἐν τῇ συγκρίσει τῶν ἁμαρτημάτων, ὡς ἄν τις κοινότερον τὰ τοιαῦτα συγκρίνειε, φησὶ βαρύτερα εἶναι τὰ κατ’ ἐπιθυμίαν πλημμελούμενα τῶν κατὰ θυμόν.
テオプラストスは、諸々の過ちを比較するにあたって、――人がそのようなものを一般的により比較するであろうように――哲学的に、欲望による過ちは怒りによる過ちよりも重いと言っている。
ὁ γὰρ θυμούμενος μετά τινος λύπης καὶ λεληθυίας συστολῆς φαίνεται τὸν λόγον ἀποστρεφόμενος·
なぜなら、怒る者は、ある種の苦痛と、自覚されない心の収縮を伴って、理性を退けているように見えるからである。
ὁ δὲ κατ’ ἐπιθυμίαν ἁμαρτάνων, ὑφ’ ἡδονῆς ἡττώμενος ἀκολαστότερός πως φαίνεται καὶ θηλύτερος ἐν ταῖς ἁμαρτίαις.
これに対して、欲望によって過ちを犯す者は、快楽に負けて、その過ちにおいてより放縦で、どこかより軟弱であるように見える。
ὀρθῶς οὖν καὶ φιλοσοφίας ἀξίως ἔφη μείζονος ἐγκλήματος ἔχεσθαι τὸ μεθ’ ἡδονῆς ἁμαρτανόμενον ἤπερ τὸ μετὰ λύπης·
したがって彼は、正しく、かつ哲学にふさわしい仕方で、快楽を伴って犯される過ちの方が、苦痛を伴う過ちよりも、より大きな非難に値すると言ったのである。
ὅλως τε ὁ μὲν προηδικημένῳ μᾶλλον ἔοικε καὶ διὰ λύπης ἠναγκασμένῳ θυμωθῆναι· ὁ δὲ αὐτόθεν πρὸς τὸ ἀδικεῖν ὥρμηται, φερόμενος ἐπὶ τὸ πρᾶξαί τι κατ’ ἐπιθυμίαν.
総じて、前者はあらかじめ不義を働かれ、苦痛によって怒ることを強いられた者にむしろ似ているのに対し、後者は自発的に不義へと赴き、欲望によって何かを行うことへと衝き動かされているのである。