§36.7.1ἁπλῶς δʼ οὐδὲν εἶδος τῶν μελλόντων ἔγνωσαν, §36.7.2ἐξ αὐτῆς δὲ τῆς ἐμφάσεως ὀττευόμενοι τῶν πρέσβεων εἰς παντοδαπὰς οἰμωγὰς καὶ θρήνους ἐνέπιπτον. — §36.7.3οἱ δὲ πάντες ἅμʼ ἀνακεκραγότες ἐξ αὐτῆς οἱονεὶ παρελύθησαν. §36.7.4ταχὺ δὲ τοῦ λόγου διαδοθέντος εἰς τὸ πλῆθος, οὐκέτι συνέβαινε γίνεσθαι τὴν ἀλογίαν, ἀλλʼ οἱ μὲν ἐπὶ τοὺς πρεσβευτὰς ὥρμων, ὡς αἰτίους σφίσι τῶν κακῶν ὄντας τούτων, §36.7.5οἱ δʼ ἐπὶ τοὺς κατειλημμένους τῶν Ἰταλικῶν καὶ ἐπὶ τούτους ἀπηρείσαντο τὸν θυμόν, οἱ δὲ πρὸς τὰς πύλας τῆς πόλεως —
要するに、彼らはこれから起こることについて何一つ知らなかったが、使節たちのまさにその表情から不吉な予感を感じ取り、あらゆる嘆きと哀哭に陥った。 — そして全員が一斉に叫び声を上げ、その場ですぐに、いわば麻痺したようになってしまった。しかし、その知らせが群衆の間に急速に広まると、もはや言葉を失った呆然自失の状態は続かず、ある者たちは使節たちを自分たちに降りかかったこれらの災厄の元凶であるとして彼らに襲いかかり、またある者たちは市内で捕らえられていたイタリア人たちに襲いかかって彼らに怒りをぶつけ、またある者たちは市門へと —