§36.7.1ἁπλῶς δʼ οὐδὲν εἶδος τῶν μελλόντων ἔγνωσαν, §36.7.2ἐξ αὐτῆς δὲ τῆς ἐμφάσεως ὀττευόμενοι τῶν πρέσβεων εἰς παντοδαπὰς οἰμωγὰς καὶ θρήνους ἐνέπιπτον.
简单来说,他们对未来将要发生的事没有任何预感,但仅从使使节们的表情中感到不祥之兆,他们便陷入了各种哀号与痛哭之中。
— §36.7.3οἱ δὲ πάντες ἅμʼ ἀνακεκραγότες ἐξ αὐτῆς οἱονεὶ παρελύθησαν.
— 所有人顿时一同大声惊呼,当场仿佛瘫痪了一般。
§36.7.4ταχὺ δὲ τοῦ λόγου διαδοθέντος εἰς τὸ πλῆθος, οὐκέτι συνέβαινε γίνεσθαι τὴν ἀλογίαν, ἀλλʼ οἱ μὲν ἐπὶ τοὺς πρεσβευτὰς ὥρμων, ὡς αἰτίους σφίσι τῶν κακῶν ὄντας τούτων, §36.7.5οἱ δʼ ἐπὶ τοὺς κατειλημμένους τῶν Ἰταλικῶν καὶ ἐπὶ τούτους ἀπηρείσαντο τὸν θυμόν, οἱ δὲ πρὸς τὰς πύλας τῆς πόλεως —
可是,当消息迅速在群众中传开时,那种惊愕的无言状态不复存在,而是有人冲向使节,认为他们是给自己带来这些灾祸的罪魁祸首,另一些人则冲向被困在城内的意大利人,并将怒火发泄在他们身上,还有一些人则奔向城门——