§36.12.1οὐ χρὴ δὲ θαυμάζειν ἐὰν ποτὲ μὲν τῷ κυρίῳ σημαίνωμεν αὑτοὺς ὀνόματι, ποτὲ δὲ ταῖς κοιναῖς ἐμφάσεσιν, οἷον οὕτως "ἐμοῦ δὲ ταῦτʼ εἰπόντοσ" §36.12.2καὶ πάλιν "ἡμῶν δὲ συγκαταθεμένων.
また、私たちが時に固有名で、時に一般的な指示表現で自分たちのことを示すとしても、驚くべきではない。 例えば「そして私がこれらのことを言ったとき」や、あるいはまた「もちろん私たちが同意したとき」のように。
"ἐπὶ πολὺ γὰρ ἐμπεπλεγμένων ἡμῶν εἰς τὰς μετὰ ταῦτα μελλούσας ἱστορεῖσθαι πράξεις, ἀναγκαῖόν ἐστι μεταλαμβάνειν τὰς περὶ αὑτῶν σημασίας, ἵνα μήτε τοὔνομα συνεχῶς προφερόμενοι προσκόπτωμεν ταυτολογοῦντες μήτε πάλιν "ἐμοῦ" καὶ "διʼ ἐμέ" παρʼ ἕκαστον λέγοντες λάθωμεν εἰς φορτικὴν διάθεσιν ἐμπίπτοντες, §36.12.3ἀλλὰ συγχρώμενοι πᾶσι τούτοις καὶ μεταλαμβάνοντες ἀεὶ τὸ τῷ καιρῷ πρέπον ἐφʼ ὅσον οἷόν τε διαφεύγωμεν τὸ λίαν ἐπαχθὲς τῆς περὶ αὑτῶν λαλιᾶς,
というのも、私たちはその後に記録されるべき出来事に深く関わっているため、自分たちに関する表現を様々に変化させることが不可欠だからである。 それは、固有名を絶えず口にすることで、同じことの繰り返しになって反感を買うことのないようにするためであり、また一方で、ことあるごとに「私が」や「私によって」と繰り返すことで、知らず知らずのうちに鼻持ちならない態度に陥ってしまうことのないようにするためであり、むしろ、これらすべてを状況に応じて使い分け、常にその場にふさわしいものに切り替えることによって、自分自身について語ることに伴う過度な不快さをできる限り避けるためである。
§36.12.4ἐπειδὴ φύσει μὲν ἀπρόσδεκτός ἐστιν ὁ τοιοῦτος λόγος, ἀναγκαῖος δʼ ὑπάρχει πολλάκις, ὅταν μὴ δυνατὸν ἄλλως ᾖ δηλῶσαι τὸ προκείμενον.
なぜなら、そのような語り口は本来、人から敬遠されるものであるが、提示された内容を他の方法で明らかにすることが不可能な場合には、しばしば不可欠となるからである。
§36.12.5γέγονε δέ τι πρὸς τοῦτο τὸ μέρος ἡμῖν οἷον ἐκ ταὐτομάτου συνέργημα τὸ μηδένα μέχρι γε τῶν καθʼ ἡμᾶς καιρῶν ταὐτὸν ἡμῖν ὄνομα κεκληρονομηκέναι κυρίως, ὅσον γε καὶ ἡμᾶς εἰδέναι.
なお、この点に関して、私たちには偶然の助けのようなものがあった。 すなわち、私たちの知る限りでは、私たちの時代に至るまで、固有名として私たちと同じ名前を継承した者が誰もいなかったということである。
—
—