§29.20.1ὁ δὲ μεταλαβὼν τὴν Ῥωμαϊκὴν διάλεκτον παρεκάλει τοὺς ἐν τῷ συνεδρίῳ βλέποντας εἰς τὰ παρόντα, δεικνὺς ὑπὸ τὴν ὄψιν τὸν Περσέα, μήτε μεγαλαυχεῖν ἐπὶ τοῖς κατορθώμασι παρὰ τὸ δέον μήτε βουλεύεσθαι μηδὲν ὑπερήφανον μηδʼ ἀνήκεστον περὶ μηδενός, μήτε καθόλου πιστεύειν μηδέποτε ταῖς παρούσαις εὐτυχίαις·
彼はラテン語に切り替えて、目の前の現実を見つめる会議の出席者たちに対し、ペルセウスを眼前に指し示しながら、成功に対して過度に自慢しないこと、誰に対しても傲慢なことや取り返しのつかないことを決議しないこと、そして全体として、現在の幸運を決して盲信しないことを勧告した。
§29.20.2ἀλλʼ ὅτε μάλιστά τις κατορθοίη κατὰ τὸν ἴδιον βίον καὶ κατὰ τὰς κοινὰς πράξεις, τότε μάλιστα παρεκάλει τῆς ἐναντίας τύχης ἔννοιαν λαμβάνειν.
むしろ、個人生活においても公的な活動においても、最も成功している時にこそ、逆の運命を念頭に置くようにと彼は強く勧めた。
§29.20.3καὶ γὰρ οὕτω μόλις ἂν ἐν ταῖς εὐκαιρίαις ἄνθρωπον μέτριον ὄντα φανῆναι.
なぜなら、そうすることによって初めて、人は幸運のさなかにあっても節度ある者として辛うじて現れることができるからである。
§29.20.4τοῦτο γὰρ διαφέρειν ἔφη τοὺς ἀνοήτους τῶν νοῦν ἐχόντων, διότι συμβαίνει τοὺς μὲν ἐν ταῖς ἰδίαις ἀτυχίαις παιδεύεσθαι, τοὺς δʼ ἐν ταῖς τῶν πέλας.
というのも、愚者と賢者の違いは、前者が自分自身の不運によって教訓を得るのに対し、後者は他人の不運によって教訓を得るという点にある、と彼は述べたからである。
—
—