§18.5.1τοῦ δὲ Τίτου θαυμάσαντος τί τοῦτʼ ἐστίν, ὁ βασιλεὺς ἐπειρᾶτο διασαφεῖν αὐτῷ, λέγων ὅτι τοῖς Αἰτωλοῖς ἔθος ὑπάρχει μὴ μόνον πρὸς οὓς ἂν αὐτοὶ πολεμῶσι, τούτους αὐτοὺς ἄγειν καὶ τὴν τούτων χώραν, §18.5.2ἀλλὰ κἂν ἕτεροί τινες πολεμῶσι πρὸς ἀλλήλους, ὄντες Αἰτωλῶν φίλοι καὶ σύμμαχοι, μηδὲν ἧττον ἐξεῖναι τοῖς Αἰτωλοῖς ἄνευ κοινοῦ δόγματος καὶ παραβοηθεῖν ἀμφοτέροις τοῖς πολεμοῦσι καὶ τὴν χώραν ἄγειν τὴν ἀμφοτέρων,
ティトゥスがそれがどういうことか驚き怪しんだので、王は彼にそれを説明しようとし、アイトリア人には、自分たちが戦う相手そのものから略奪し、その土地を荒らす(奪い去る)だけでなく、他の誰か(二つの勢力)が互いに戦っている場合であっても、彼らがアイトリア人の友人であり同盟者であるにもかかわらず、アイトリア人には公の決議なしに、戦っている双方を支援するとともに、双方の土地から略奪することが同様に(何ら劣らずに)許されているのだと述べた。
§18.5.3ὥστε παρὰ μὲν τοῖς Αἰτωλοῖς μήτε φιλίας ὅρους ὑπάρχειν μήτʼ ἔχθρας, ἀλλὰ πᾶσι τοῖς ἀμφισβητοῦσι περί τινος ἑτοίμους ἐχθροὺς εἶναι τούτους καὶ πολεμίους. "
その結果、アイトリア人の間には、友情の境界も敵意の境界も存在せず、何らかの事柄について争っているすべての人々に対して、彼らはいつでも敵となり交戦相手となる用意があるのだということである。
§18.5.4πόθεν οὖν ἔξεστι τούτοις ἐγκαλεῖν νῦν, εἰ φίλος ὑπάρχων Αἰτωλοῖς ἐγώ, Προυσίου δὲ σύμμαχος, ἔπραξά τι κατὰ Κιανῶν, βοηθῶν τοῖς αὑτοῦ συμμάχοις;
それゆえ、アイトリア人の友人であり、プロウシアスの同盟者である私が、自分自身の同盟者を支援してキアノス人に対して行動を起こしたとしても、どうして今彼らが私に不平を言うことができようか。
§18.5.5τὸ δὲ δὴ πάντων δεινότατον, οἱ ποιοῦντες ἑαυτοὺς ἐφαμίλλους Ῥωμαίοις καὶ κελεύοντες ἐκχωρεῖν Μακεδόνας ἁπάσης τῆς Ἑλλάδος·
そして実に何よりもひどいことには、彼らが自らをローマ人と対等なものとし、マケドニア人がギリシア全土から立ち退くよう命じていることである。
§18.5.6τοῦτο γὰρ ἀναφθέγξασθαι καὶ καθόλου μέν ἐστιν ὑπερήφανον, οὐ μὴν ἀλλὰ Ῥωμαίων μὲν λεγόντων ἀνεκτόν, Αἰτωλῶν δʼ οὐκ ἀνεκτόν·
というのも、このようなことを公言することは、全体としても傲慢なことであるが、ローマ人が言うならともかく、アイトリア人が言うのは耐えがたいことだからである。
ποίας δὲ κελεύετέ με" §18.5.7φησὶν"
「では、お前たちは私にどのような」と彼は言う。
§18.5.8ἐκχωρεῖν Ἑλλάδος καὶ πῶς ἀφορίζετε ταύτην;
「ギリシアから立ち退くよう命じるのか、そしてそのギリシアをどう画定するのか。
αὐτῶν γὰρ Αἰτωλῶν οὐκ εἰσὶν Ἕλληνες οἱ πλείους·
アイトリア人自身のうち、大半はギリシア人ではないのだから。
τὸ γὰρ τῶν Ἀγραῶν ἔθνος καὶ τὸ τῶν Ἀποδωτῶν, ἔτι δὲ τῶν Ἀμφιλόχων, οὐκ ἔστιν Ἑλλάς.
アグラオス人の部族やアポドトス人の部族、さらにはアンフィロコス人の部族はギリシアではないのだ。
§18.5.9ἢ τούτων μὲν παραχωρεῖτέ μοι;
それとも、これらの地域については私に譲ってくれるのか。
"
」