§2.1Ὅτε δὲ κατῆλθον εἰς τὸν οἶκόν μου καὶ ἀπεδόθη μοι Ἅννα ἡ γυνὴ μου καὶ Τωβίας ὁ υἱός μου, ἐν τῇ πεντηκοστῇ ἑορτῇ ἥ ἐστιν ἁγία ἑπτὰ ἑβδομάδων, ἐγενήθη ἄριστον καλόν μοι·
私が自分の家に戻り、妻のアンナと私の息子トビアが私のもとに戻されたとき、七週の聖なる祭りである五旬節の祭りに、私にとって素晴らしい食事が用意された。
ἀνέπεσα τοῦ φαγεῖν.
私は食べるために席についた。
§2.2καὶ ἐθεασάμην ὄψα πολλά, καὶ εἶπα τῷ υἱῷ μου Βάδισον καὶ ἄγαγε ὃν ἐὰν εὕρῃς τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν ἐνδεῆ ὃς μέμνηται τοῦ κυρίου, καὶ ἰδοὺ μένω σε.
そして私は多くの料理を目にし、私の息子に言った。 「行って、私たちの同胞の中で、主を心に留めている貧しい者を誰でも見つけて連れてきなさい。 見よ、私はお前を待っている。
§2.3καὶ ἐλθὼν εἶπεν Πάτερ, εἰς ἐκ τοῦ γένους ἡμῶν ἐστραγγαλωμένος ἔρριπται ἐν τῇ ἀγορῷ.
」そして彼は戻ってきて言った。 「父よ、私たちの同族の一人が絞め殺されて広場に投げ捨てられています。
§2.4κἀγὼ πρὶν ἢ γεύσασθαί με ἀναπηδήσας (4)ἀνειλόμην αὐτὸν εἰς τι οἴκημα ἕως οὗ ἔδυ ὁ ἥλιος.
」そこで私は、食べる前に飛び起き、日が沈むまでその遺体をある部屋へと運び込んだ。
§2.5καὶ ἐπιστρέψας ἐλουσάμην, καὶ ἤσθιον τὸν ἄρτον μου ἐν λύπῃ·
そして戻ってきて身を清め、悲しみの中で自分のパンを食べた。
§2.6καὶ ἐμνήσθην τῆς προφητείας Ἀμώς, καθὼς εἶπεν
Στραφήσονται αἱ ἑορταὶ ὑμῶν εἰς πένθος,
καὶ πᾶσαι αἱ εὐφροσύναι ὑμῶν εἰς θρῆνον.
そして私はアモスの預言を思い出した。 彼がこう言った通りである。 「お前たちの祭りは喪に、お前たちのすべての喜びは哀歌に変わる。
§2.7καὶ ἔκλαυσα.
」そして私は泣いた。
(7)καὶ ὅτε ἔδυ ὁ ἥλιος. ᾠχόμην καὶ ὀρύξας ἔθαψα αὐτόν.
そして日が沈むと、私は行って穴を掘り、彼を葬った。
§2.8καὶ οἱ πλησίον ἐπεγέλων λέγοντες Οὐκέτι φοβεῖται φονευθῆναι περὶ τοῦ πράγματος τούτου·
近所の人々は嘲笑して言った。 「彼はこのことのために殺されるのをもう恐れていないのだ。
καὶ ἀπέδρα, καὶ ἰδοὺ πάλιν θάπτει τοὺς νεκρούς.
一度は逃亡したのに、見よ、また死者を葬っている。
§2.9καὶ ἐν αὐτῇ τῇ νυκτὶ ἀνέλυσα θάψας, καὶ ἐκοιμήθην μεμιαμμένος παρὰ τὸν τοῖχον τῆς αὐλῆς, καὶ τὸ πρόσωπόν μου ἀκάλυπτον ἦν.
」そしてその同じ夜、私は遺体を葬ってから戻り、汚れた状態のまま中庭の壁のそばで眠った。 私の顔は覆われていなかった。
§2.10καὶ οὐκ ᾔδειν ὅτι στρουθία ἐν τῷ τοίχῳ ἐστίν·
私は壁に雀がいることを知らなかった。
καὶ τῶν ὀφθαλμῶν μου ἀνεῳγότων, ἀφώδευσαν τὰ στρουθία θερμὸν εἰς τοὺς ὀφθαλμούς μου, καὶ ἐγενήθη λευκώματα εἰς τοὺς ὀφθαλμούς μου·
私の目が開いていたとき、雀たちが私の目の中に温かい糞を落とし、私の目に白い膜ができた。
καὶ ἐπορεύθην πρὸς ἰατρούς, καὶ οὐκ ὠφέλησάν με·
私は医者たちのところへ行ったが、彼らは私を治せなかった。
Ἀχιάχαρος δὲ ἔτρεφέν με ἕως οὗ ἐπορεύθην εἰς τὴν Ἐλλυμαίδα.
アヒアハロスは、私がエルマイスへ行くまで私を養ってくれた。
§2.11Καὶ ἡ γυνή μου Ἅννα ἠριθεύετο ἐν τοῖς γυναικείοις·
そして私の妻アンナは、女たちの部屋で賃仕事をしていた。
§2.12καὶ ἀπέστελλε τοῖς κυρίοις, καὶ ἀπέδωκαν αὐτῇ καὶ αὐτοὶ τὸν μισθόν, προσδόντες καὶ ἔριφον.
そして彼女が雇い主たちに作品を送ると、彼らは彼女に賃金を支払い、さらに子山羊一匹を添えてくれた。
§2.13ὅτε δὲ ἦλθεν πρὸς μέ, ἤρξατο κράζειν·
そしてそれが私のところに来たとき、鳴き始めた。
καὶ εἶπα αὐτῇ Πόθεν τὸ ἐρίφιον;
私は彼女に言った。 「この子山羊はどこから来たのか。
μὴ κλεψιμαῖόν ἐστιν;
盗んだものではないか。
ἀπόδος αὐτὸ τοῖς κυρίοις·
持ち主に返しなさい。
οὐ γὰρ θεμιτόν ἐστιν φαγεῖν κλεψιμαῖον.
盗んだものを食べるのは許されていないのだから。
§2.14ἡ δὲ εἶπεν Δῶρον δέδοταί μοι ἐπὶ τῷ μισθῷ.
」しかし彼女は言った。 「これは私の賃金に加えて私に与えられた贈り物です。
καὶ οὐκ ἐπίστευον αὐτῇ, καὶ ἔλεγον ἀποδιδόναι αὐτὸ τοῖς κυρίοις, καὶ ἠρυθρίων πρὸς αὐτήν·
」それでも私は彼女を信じず、持ち主に返すようにと言い、彼女のことで顔を赤らめた。
(²²)ἡ δὲ ἀποκριθεῖσα εἶπέν μοι Ποῦ εἰσιν αἱ ἐλεημοσύναι σου καὶ αἱ δικαιοσύναι σου;
すると彼女は答えて私に言った。 「あなたの施しや正しい行いはどこへ行ったのです。
ἰδοὺ γνωστὰ πάντα μετὰ σοῦ.
見よ、あなたの身に起こっているすべてのことが、それを物語っています。 」