§10.1Καὶ Τωβεὶτ ὁ πατὴρ αὐτοῦ ἐλογίσατο ἑκάστης ἡμέρας·
そして彼の父トビトは一日一日を数えていた。
καὶ ὡς ἐπληρώθησαν αἱ ἡμέραι τῆς πορείας καὶ οὐκ ἤρχετο,
そして旅の日数が満ちたのに、彼が戻ってこなかったとき、彼は言った。
§10.2εἶπεν Μή ποτε κατήσχυνται;
「もしかして彼らは失望させられたのだろうか。
(²)ἢ μή ποτε ἀπέθανεν Γαβαήλ, καὶ οὐδεὶς δίδωσιν αὐτῷ τὸ ἀργύριον;
(²)あるいは、もしかしてガバエルが死んで、誰も彼に銀を渡さないのだろうか。
§10.3καὶ ἐλυπεῖτο λίαν.
」そして彼は大いに憂慮した。
§10.4εἶπεν δὲ αὐτῷ ἡ γυνή Ἀπώλετο τὸ παιδίον, διότι κεχρόνικεν·
彼の妻は彼に言った。 「あの子は死んでしまいました。 遅くなっているからです。
καὶ ἤρξατο θρηνεῖν αὐτὸν καὶ εἶπεν
」そして彼女は彼のことで嘆き始めて言った。
§10.5Οὐ μέλει μοι, τέκνον, ὅτι ἀφῆκά σε τὸ φῶς τῶν ὀφθαλμῶν μου;
「悲しいことです、わが子よ、私の目の光であるあなたを去らせてしまったなんて。
§10.6καὶ Τωβεὶτ λέγει αὐτῇ Σίγα, μὴ λόγον ἔχε, ὑγιαίνει.
」するとトビトは彼女に言った。 「静かにしなさい、心配してはならない。 彼は無事だ。
§10.7καὶ εἶπεν αὐτῷ Σίγα, μὴ πλάνα με·
」しかし彼女は彼に言った。 「静かにしてください、私をだまさないで。
ἀπώλετο τὸ παιδίον μου.
私の子は死んでしまいました。
καὶ ἐπορεύετο καθʼ ἡμέραν εἰς τὴν ὁδὸν ἔξω οἴας ἀπῆλθεν, ἡμέρας τε ἄρτον οὐκ ἤσθιεν, τὰς δὲ νύκτας οὐ διελίμπανεν θρηνοῦσα Γωβείαν τὸν υἱὸν αὐτῆς, ἕως οὗ συνετελέσθησαν αἱ δέκα τέσσαρες ἡμέραι τοῦ γάμου ἃς ὤμοσεν Ῥαγουὴλ ποιῆσαι αὐτὸν ἐκεῖ.
」そして彼女は毎日、彼が旅立った郊外の道へ出かけて行き、昼の間はパンを食べず、夜になっても、ラグエルがトビアをそこに引き留めると誓った十四日間の婚礼の日が満ちるまで、息子のトビアのことを嘆き悲しむのをやめなかった。
Εἶπεν δὲ Γωβείας τῷ Ῥαγουήλ Ἐξαπόστειλόν με, ὅτι ὁ πατήρ μου καὶ ἡ μήτηρ μου οὐκέτι ἐλπίζουσιν ὄψεσθαί με.
そこでトビアはラグエルに言った。 「私を帰らせてください。 私の父も母も、もはや私を見る望みを持っていないからです。
§10.8εἶπεν δὲ αὐτῷ ὁ πενθερός Μεῖνον παρʼ ἐμοί, κἀγὼ ἐξαποστελῶ πρὸς τὸν πατέρα σου καὶ δηλώσουσιν αὐτῷ τὰ κατὰ σέ.
」すると彼の義父は彼に言った。 「私のところにとどまりなさい。 私があなたの父親のもとに使いを送ろう。 彼らがあなたの様子を彼に知らせるだろう。
§10.9καὶ Γωβείας λέγει Ἐξαπόστειλόν με πρὸς τὸν πατέρα μου.
」しかしトビアは言った。 「私の父のもとへ私を帰らせてください。
§10.10ἀναστὰς δὲ Ῥαγουὴλ ἔδωκεν αὐτῷ Σάρραν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ τὰ ἥμισυ τῶν ὑπαρχόντων, σώματα καὶ κτήνη, ἀργύριον·
」そこでラグエルは立ち上がり、彼の妻サラと、全財産の半分、すなわち召使いたちと家畜と銀を彼に与えた。
§10.11καὶ εὐλογήσας αὐτοὺς ἐξαπέστειλεν λέγων Εὐοδώσει ὑμᾶς, τέκνα, ὁ θεὸς τοῦ οὐρανοῦ πρὸ τοῦ μὲ ἀποθανεῖν.
そして彼らを祝福して送り出し、言った。 「わが子たちよ、私が死ぬ前に、天の神があなたがたの旅路を安全にしてくださるように。
§10.12καὶ εἶπεν τῇ θυγατρὶ αὐτοῦ Τίμα τοὺς πενθερούς σου, αὐτοὶ νῦν γονεῖς σού εἰσιν·
」そして自分の娘に言った。 「あなたの舅と姑を敬いなさい。 彼らは今やあなたの両親なのだから。
ἀκούσαιμί σου ἀκοὴν καλήν.
あなたについての良い知らせを私が聞けますように。
καὶ ἐφίλησεν αὐτήν.
」そして彼は彼女に接吻した。
καὶ Ἔδνα εἶπεν πρὸς Τωβείαν Ἀδελφὲ ἀγαπητέ, ἀποκαταστήσει σε ὁ κύριος τοῦ οὐρανοῦ, καὶ δῴη μοι ἰδεῖν σου παιδία ἐκ Σάρρας τῆς θυγατρός μου, ἵνα εὐφρανθῶ ἐνώπιον τοῦ κυρίου·
またエドナがトビアに言った。 「愛する兄弟よ、天の主があなたを無事に戻してくださいますように。 そして、私が主の前で喜べるよう、私の娘サラから生まれるあなたの子どもたちを私に見せてくださいますように。
καὶ ἰδοὺ παρατίθεμαί σοι τὴν θυγατέρα μου ἐν παρακαταθήκῃ, μὴ λυπήσῃς αὐτήν.
見よ、私は私の娘をあなたに預託物として託します。 彼女を悲しませないでください。 」