§39.1Fr. 39
Οἱ μὲν γὰρ αὐτῶν φυσιολόγων ὑπόλειμμα λέγουσιν εἶναι τὴν θάλασσαν τῆς πρώτης ὑγρότητος·
Fr. 39 というのも、彼ら自然哲学者たちのうちのある人々は、海は原初の湿気の残余であると言っているからである。
ὑγροῦ γὰρ ὄντος τοῦ περὶ τὴν γῆν τόπου τὰ πρῶτα τῆς ὑγρότητος ὑπὸ τοῦ ἡλίου ἐξατμίζεσθαι καὶ γίνεσθαι τὰ πνεύματά τε ἐξ αὐτῆς καὶ τροπὰς ἡλίου τε καὶ σελήνης τὸ δέ τι αὐτῆς ὑπολειφθὲν ἐν τοῖς κοίλοις τόποις θάλατταν εἶναι·
すなわち、地球の周囲の領域が湿っていたとき、その湿気の最初の部分が太陽によって蒸発させられ、それから風や、太陽と月の回帰が生じ、その湿気の窪んだ場所にとどまった残りの部分が海となった。
διὸ καὶ ἐλάττω γίνεοσθαι ξηραινομένην ἑκάστοτε ὑπὸ τοῦ ἡλίου καὶ τέλος ἔσεσθαί ποτε ξηράν.
それゆえ、海は常に太陽によって乾燥させられることで減少しており、最後にはいつか干上がってしまうであろう(と彼らは言う)。
Ταύτης τῆς δόξης ἐγένοντο, ὡς ἱστορεῖ ὁ Θ., Ἀναξίμανδρός τε καὶ Διογένης.
テオプラストスが記録しているように、アナクシマンドロスとディオゲネスがこの説を抱いていた。
Διογένης δὲ καὶ τῆς ἁλμυρότητος ταύτην αἰτίαν λέγει, ὅτι ἀνάγοντος τοῦ ἡλίου τὸ γλυκὺ τὸ καταλειπόμενον καὶ ὑπομένον ἁλμυρὸν εἶναι συμβαίνει.
さらにディオゲネスは、塩気(塩分)の原因についても次のように述べている。 すなわち、太陽が甘味のある部分を引き上げるため、残されてとどまる部分が塩辛くなるのである、と。