§134.1Fr. 134
Εἰ θεοφράστῳ πιστεύομεν, ἀνδρὶ φιληκόῳ καὶ ἱστοο ρικῷ παρʼ ὁντινοῦν τῶν φιλοσόφων, εὑρεῖν μὲν ἦν τὰ δέοντα καὶ νοῆσαι πάντων ἱκανώτατος ὁ Ἀλκιβιάδης, ζητῶν δὲ μὴ μόνον ἃ δεῖ λέγειν ἀλλὰ καὶ ὡς δεῖ τοῖς ὀνόμασι καὶ τοῖς ῥήμασιν, οὐκ εὐπορῶν δὲ πολλάκις ἐσφάλλετο καὶ μεταξὺ λέγων ἀπεσιώπα καὶ διέλειπε, λέξεως διαφυγούσης αὐτὸν ἀναλαμβάνων καὶ διασκοπούμενος.
Fr. 134 もし私たちが、哲学者たちのうち誰よりも聞くことを好み探究心に富んだ人物であるテオプラストスを信じるならば、アルキビアデスは、必要なことを見出し理解することにおいて誰よりもきわめて有能であった。 しかし、言うべきことだけでなく、いかなる語や表現を用いてどのように言うべきかをも追い求めたため、しばしば言葉に窮してつまずき、話している途中で沈黙して間を置き、言葉が逃げ去ると、それを取り戻そうと熟考していた。