§123.1Fr. 123
Θ. ἐν τῷ περὶ μέθης τὸν ἄκρατον φησὶν οἶνον τὸν ἐπὶ τῷ δείπνῳ διδόμενον, ὃν δὴ λέγουσιν ἀγαθοῦ δαίμονος εἶναι πρόποσιν, ὀλίγον τε προσφέρουσιν ὥσπερ ἀναμιμνήσκοντες μόνον τῇ γεύσει τὴν ἰσχὺν αὐτῦ καὶ τὴν τοῦ θεοῦ δωρεάν·
テオプラストスは『酩酊について』において、夕食の際に供される生酒について述べている。 人々は、それ(生酒)を「善きダイモーン」の乾杯であると言っており、まるでその味わいによってのみ、その強さと神の贈り物を思い出させるかのように、わずかだけ供する。
καὶ μετὰ τὴν πλήρωσιν διδόασιν ὅπως ἐλάχιστον ᾖ τὸ πινόμενον·
そして、満ち足りた後に、飲まれる量が最小限になるようにそれを与える。
καὶ τρίτον προσκυνήσαντες λαμβάνουσιν ἀπὸ τῆς τραπέζης καὶ ὥσπερ ἱκετείαν τινὰ ποιούμενοι τοῦ θεοῦ μηδὲν ἀσχημονεῖν μηδὲ ἔχειν ἰσχυρὰν ἐπιθυμίαν τοῦ πότου. . . καὶ λαμβάνειν ἐξ αὐτοῦ τὰ καλὰ καὶ χρήσιμα.
第三に、彼らは敬礼した後にテーブルからそれを受け取り、神への一種の懇願をするかのように、見苦しい振る舞いを一切せず、飲酒への強い渇望を抱くこともなく、…そこから美しく有用なものを受け取ることができるようにと願う。