§123.1Fr. 123
Θ. ἐν τῷ περὶ μέθης τὸν ἄκρατον φησὶν οἶνον τὸν ἐπὶ τῷ δείπνῳ διδόμενον, ὃν δὴ λέγουσιν ἀγαθοῦ δαίμονος εἶναι πρόποσιν, ὀλίγον τε προσφέρουσιν ὥσπερ ἀναμιμνήσκοντες μόνον τῇ γεύσει τὴν ἰσχὺν αὐτῦ καὶ τὴν τοῦ θεοῦ δωρεάν· καὶ μετὰ τὴν πλήρωσιν διδόασιν ὅπως ἐλάχιστον ᾖ τὸ πινόμενον· καὶ τρίτον προσκυνήσαντες λαμβάνουσιν ἀπὸ τῆς τραπέζης καὶ ὥσπερ ἱκετείαν τινὰ ποιούμενοι τοῦ θεοῦ μηδὲν ἀσχημονεῖν μηδὲ ἔχειν ἰσχυρὰν ἐπιθυμίαν τοῦ πότου. . . καὶ λαμβάνειν ἐξ αὐτοῦ τὰ καλὰ καὶ χρήσιμα.
泰奥弗拉斯托斯在《论酩酊》中说道，对于在晚餐时提供的纯酒——他们确实称之为“善之神”的祝酒——他们只提供一点点，仿佛仅凭其味道来使人们想起它的力量和神赐的礼物；而在饱食之后，他们提供它，以便饮用量减至最少；第三，在顶礼膜拜之后，他们从桌上取下它，并仿佛向神进行某种祈求，祈求自己不做出任何失态之事，也不对饮酒产生强烈的欲望……并能从中获得美好和有益的事物。