§2.2.19Οὐ γίνεται δὲ ψάμμος εἰ μὴ κατὰ συμβεβηκός.
砂は付帯的にしか生じない。
Συμβαίνει δὲ τοῦτο, ὅτι ἔστι διατρίβὴ τῆς κινήσεως τοῦ ἡλίου, ὡς ἔφημεν, καὶ μακρυσμὸς ἀπὸ ὕδατος γλυκεροῦ.
そしてこれが起こるのは、我々が述べたように、太陽の運行の滞留があり、かつ淡水から遠く離れているからである。
Τοιουτοτρόπως νοητέον καὶ περὶ τῆς ἁλμυρότητος τῶν ὑδάτων τῆς θαλάσσης.
海水の塩分についても、同様に理解されねばならない。
Ἡ ῥίζα μὲν γὰρ πάντων τῶν ὑδάτων ἐστὶ γλυκερά, καὶ οὐκ ἄλλως συμβαίνει αὐτῇ ἁλμυρότης εἰ μὴ κατὰ τὸν τρόπον τὸν λεχθέντα.
なぜなら、すべての水の根源は淡水であり、上述の方法によるのでなければ、水に塩分が生じることはないからである。
§2.2.20Καὶ τοῦτο σημεῖόν ἐστιν αἰσθητὸν ὅτι ἡ γῆ μέν ἐστιν ὑποκάτω τοῦ ὕδατος, τὸ δὲ ὕδωρ ὑπεράνω ἐξ ἀνάγκης καὶ φυσικῶς.
そして、土が水の下にあり、水が必然的かつ自然に上にあるということは、感覚可能な兆候である。
Κἀντεῦθεν καὶ κυριώτερον συμβέβηκε τῷ ὕδατι τὸ εἶναι στοιχείῳ παρὸ τῇ γῇ.
そしてこのことから、土に比べて、水が元素であるということが、より本来的に水に帰せられている。
Ἐφρόνησαν δέ τινες στοιχεῖον εἶναι τὸ πάντων τῶν ὑδάτων πλεῖστον·
また、ある人々は、すべての水のうちで最も多量なものが元素であると考えた。
πλεῖστον δέ ἐστι τὸ ὕδωρ τῆς θαλάσσης, καὶ διὰ τοῦτο καὶ στοιχεῖον πάντων ἐκρίθη τῶν ὑδάτων.
そして海水が最も多量であり、このために、それはすべての水の元素であると判定されたのである。
§2.2.21Ἔστι δὲ τὸ ὕδωρ φυσικῶς ὑπερέχον τῆς γῆς καὶ λεπτότερον αὐτῆς.
ところで、水は自然的に土の上にあり(超えており)、また土よりも希薄である。
Καὶ διὰ τοῦτο ἀπεδείξαμεν ὅτι καὶ τὸ ὕδωρ πάντως κουφότερόν ἐστι τὸ γλυκὺ τοῦ ἁλμυροῦ.
そしてこのために、我々は、甘い(淡水の)水が塩水よりもいかなる点でも軽いということを証明した。
Πλὴν λάβωμεν καὶ ὡς ἐν παραδείγματι δύο σκεύη ἶσα, καὶ θῶμεν ἐν αὐτοῖς ὕδωρ γλυκὺ καὶ ὕδωρ ἀλμυρόν.
ただし、例として二つの等しい容器を取り、それらの中に淡水と塩水を入れてみよう。
Μετὰ ταῦτα προσλάβωμεν ᾠόν, θῶμεν δὲ τοῦτο ἐν τῷ ὕδατι τῷ γλυκεῖ, καὶ αὐτίκα καταδύσεται.
こののち、卵を取り、これを淡水の中に入れると、それはすぐに沈むだろう。
§2.2.22Μετὰ ταῦτα θῶμεν αὐτὸ καὶ ἐν τῷ ὕδατι τῷ ἁλμυρῷ, καὶ ὑπερνήξεται, καὶ ἀναβήσεται ἐπάνω τῶν μερῶν τοῦ τοιούτου ὕδατος, διότι τὰ μέρη τούτου οὐ διαζεύγνυνται ὠς τὰ μέρη τοῦ ὕδατος τοῦ γλυκεροῦ.
こののち、それを塩水の中にも入れてみよう。 するとそれは浮き、そのような水の部分の上に上昇するだろう。 なぜなら、これ(塩水)の部分は、淡水の部分のようには分離しないからである。
Ἐκείνου μὲν γὰρ τὰ μέρη οὐ δύνανται ὑπομένειν διὰ τὴν λεπτότητα βάρος, τούτου δὲ διὰ τὴν παχύτητα δύνανται·
なぜなら、前者(淡水)の部分は、その希薄さのゆえに重さを支えることができないが、後者(塩水)の部分はその濃厚さのゆえに支えることができるからである。
καὶ διὰ τοῦτο οὐ καταδύεται τὸ ἐπιτεθὲν αὐτῷ.
そしてこのために、その上に置かれたものは沈まないのである。
§2.2.23Οὕτω φυσικῶς ἐν τῇ νεκρᾷ θαλάσσῃ οὔτε καταδύεται ζῷον οὔτε γεννᾶται·
このように、自然的に、死海においては動物は沈むこともなく、生まれることもない。
κυριεύει γὰρ ἡ ξηρότης ἐν αὐτῷ, καὶ ἐν παντὶ ὅπερ ἐστὶ πλησίον τοῦ σχήματος τῆς γῆς.
なぜなら、その中、および土の形態に近いすべてのものの中においては、乾燥が支配しているからである。
Φαίνεται τοίνυν ἐντεῦθεν ὅτι τὸ ὕδωρ τὸ παχύ ἐστιν ὑποκάτω τοῦ μὴ παχέος.
したがって、このことから、濃厚な水は濃厚でない水の下にあるということが明らかである。
Τὸ γὰρ παχύ ἐστιν ἐκ τοῦ γένους τῆς γῆς, τὸ δὲ λεπτὸν καὶ ἀραιὸν ἐκ τοῦ γένους τοῦ ἀέρος.
なぜなら、濃厚なものは土の類に属し、希薄で疎なものは空気の類に属するからである。
§2.2.24Καὶ διὰ τοῦτο ὑπερέχει τὸ ὕδωρ τὸ γλυκὺ πάντων τῶν ὐδάτων·
そしてこのために、淡水はすべての水の上にある(優れている)。
ἐκεῖνο γάρ ἐστιν ὑπάρχον τῆς γῆς πορρωτέρω.
なぜなら、それは土からより遠く離れて存在しているからである。
Ἤδη τοιγαροῦν ἔγνωμεν ὅτι τὸ ὕδωρ τὸ πορρωτάτω τῆς γῆς φυσικόν ἐστι.
それゆえ今や、土から最も遠い水こそが自然的であることを、我々は知っている。
Καὶ τὸ γλυκὺ τοῦ θαλαττίου ὑπερκεῖσθαι ἀπεδείξαμεν.
そして我々は、淡水が海水の上に位置することを証明した。
Καὶ φυσικὸν τοῦτο εἶναι τῷ ῥηθέντι σημείῳ φανερὸν καὶ ἀναγκαῖον ἐγένετο.
そして、上述の兆候によって、これが自然的であることが明らかになり、かつ必然的となった。
§2.2.25Γεννᾶται δέ τὸ ἅλας ἐν ἱσταμένοις ὕδασιν, οἷς τὸ γλυκὺ γίνεται ἁλμυρόν.
塩は、淡水が塩水に変わる静水の中で生じる。
Ὑπερβαίνει δὲ ἡ ἁλμυρότης τῆς γῆς ἐκείνην τὴν ἁλμυρότητα.
そして、土の塩分は、その塩分を上回る。
Ἀπομένει γὰρ ἐκείνῃ μὲν ἀὴρ ἐγκεκλεισμένος, ταύτῃ δ’ οὔ.
なぜなら、前者には空気が閉じ込められたまま残っているが、後者には残っていないからである。
Καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἔστιν ἐκεῖνο τῆς γῆς τὸ σῶμα, γλυκύτητός τινος μετέχον κατὰ πάντα τρόπον, εἰ καὶ τὸ γένος τοῦτο ἐξ ὕδατός ἐστιν, ὃ ἐξέρχεται ἐξ αὐτῆς τῆς γῆς ὡς ἱδρώς.
そしてこのために、土のあの身体は、(水が)土自体から汗のように湧き出るという点でこの類が水からできているとしても、あらゆる方法で何らかの甘みを分有しているわけではない。