§34.8Διὰ τί, ἐὰν σφόδρα καὶ ἀθρόον ἐκπνεύσωσιν, ἀδυνατοῦσι πάλιν ἐκπνεῦσαι;
なぜ、もし強くかつ一挙に息を吐き出すと、再び吐き出すことができなくなるのか。
ὁμοίως δὲ ἔχει καὶ ἐπὶ τοῦ ἀναπνεῦσαι·
息を吸い込むことに関しても同様である。
ἀδυνατοῦσι γὰρ δὶς ἐφεξῆς ποιεῖν αὐτὸ.
なぜなら、続けて二回それを行うことはできないからである。
ἢ ὅτι τὸ μὲν δίωσίς τίς ἐστι, τὸ δὲ συναγωγὴ τόπου· ἃ ἄχρι τινός ἐστι δυνατὰ γίνεσθαι.
あるいは、一方はある種の押し出しであり、他方は空間の縮小であり、これらはある限度までしか起こり得ないからか。
φανερὸν οὖν ὅτι ἐναλλὰξ ἀνάγκη ἄμφω γίνεσθαι, καὶ ἀδύνατον δὶς ἐφεξῆς.
したがって、両者が交互に起こることが必然であり、続けて二回行うことは不可能であることは明らかである。
§34.9Διὰ τί ἑτέρου τόπου ὄντος ᾗ τὰ σῖτα καὶ τὸ ποτὸν διεξέρχεται καὶ ᾗ ἀναπνέομεν, ἐὰν μείζω ψωμὸν καταπίωμεν, πνιγόμεθα;
なぜ、食物や飲み物が通過する場所と私たちが息をする場所が異なっているのに、大きめの食べ物の塊を飲み込むと、私たちは窒息するのか。
οὐδὲν δὴ ἄτοπον·
全く奇妙ではない。
οὐ γὰρ μόνον ἐάν τι ἐμπέσῃ εἰς τὸν τόπον τοῦτον, ἀλλὰ κἂν ἔτι φραχθῇ, οὕτως μᾶλλον πνιγόμεθα.
なぜなら、この場所に何かが入り込むときだけでなく、それがさらに塞がれるだけでも、そのようにしてよりいっそう窒息するからである。
ταῦτα δὲ παράλληλά ἐστιν, καθ’ ὅ τε τὰ σιτία δεχόμεθα καὶ καθ’ ὃ ἀναπνέομεν.
私たちが食物を受け取る経路と、私たちが息をする経路は、互いに並行している。
ὅταν οὖν ἐμπέσῃ μείζων ψωμός, καὶ ἡ ἀναπνοὴ συμφράττει, ὥστε μὴ εἶναι τῷ πνεύματι ἔξοδον.
したがって、大きめの食べ物の塊が入り込むと、(気道をも)塞ぎ、息の出口がなくなるのである。
§34.10Διὰ τί, ὅσοι τὴν διὰ χειρὸς τομὴν ἔχουσι δι’ ὅλης, μακροβιώτατοι;
なぜ、手のひらを端から端まで貫く筋を持っている人々は、極めて長命なのか。
ἢ διότι τὰ ἄναρθρα βραχύβια καὶ ἀσθενῆ;
あるいは、分節化されていないものは短命で弱いからか。
σημεῖον δὲ τῆς μὲν ἀσθενείας τὰ νέα, τῆς δὲ βραχυβιότητος τὰ ἔνυγρα.
弱さの兆候は若いものであり、短命の兆候は水分に富むものである。
δῆλον ἄρα ὅτι τὰ ἠρθρωμένα τοὐναντίον.
したがって、分節化されているものはその逆であることは明らかである。
τοιαῦτα δέ, ὧν καὶ τὰ φύσει ἄναρθρα μάλιστα ἤρθρωται.
そのようなものとは、本来は分節化されていない部分でさえもが、最もよく分節化されているものである。
τῆς δὲ χειρὸς τὸ ἔσω ἀναρθρότατον.
そして、手の内側は最も分節化されていない場所である。
§34.11Διὰ τί ἐν τῷ μακρὸν ἀναπνεῖν ἑλκόντων μὲν εἴσω τὸ πνεῦμα συμπίπτει ἡ κοιλία, ἐκπνεόντων δὲ πληροῦται;
なぜ、深く呼吸する際、人々が息を内に引き込むと腹がへこみ、息を吐き出すと満たされるのか。
πιθανὸν δ’ ἐστὶ τοὐναντίον συμβαίνειν.
しかし、その逆が起こるのがもっともらしい。
ἢ ὅτι τῶν μὲν ἀναπνεόντων συμπιεζουμένη ταῖς πλευραῖς κάτω, καθάπερ αἱ φῦσαι, προσογκεῖν φαίνεται;
あるいは、息を吸い込む人々において、腹が肋骨によって下へと押し潰され、ふいごのように、膨らんで見えるからか。
§34.12Διὰ τί ἀναπνέομεν;
なぜ私たちは呼吸するのか。
ἢ καθάπερ τὸ ὑγρὸν εἰς πνεῦμα διαλύεται, οὕτως καὶ τὸ πνεῦμα εἰς τὸ πῦρ;
あるいは、水分が空気に分解されるように、空気もまた火に分解されるからか。
τὸ τῆς φύσεως οὖν θερμὸν ὅταν τὸ πολὺ τοῦ πνεύματος πῦρ ποιήσῃ, ἀλγηδόνα ἐμποιεῖ, τοῖς δὲ πόροις καὶ ὄγκον·
したがって、体内の自然な熱が、多量の空気を火に変えるとき、それは痛みを生じさせ、また通路に膨張をもたらす。
διόπερ ἐξωθοῦμεν τὸ πῦρ, συμπιπτόντων τῶν πόρων καὶ καταψυχομένων ἀλγηδόνες γίνονται·
それゆえ私たちは火を外に押し出すが、通路が収縮し冷やされることで、痛みが生じる。
ἕλκομεν οὖν τὸ πνεῦμα πάλιν.
それゆえ私たちは再び空気を引き込む。
εἶτα ἀνοίξαντες τοῦ σώματος τοὺς πόρους καὶ βοηθήσαντες, πάλιν γίνεται τὸ πῦρ, καὶ πάλιν ἀλγοῦντες ἐκπέμπομεν, καὶ διὰ τέλους τοῦτο πράττομεν, καθάπερ καὶ σκαρδαμύσσομεν κατὰ τὸ καταψύχεσθαι τὸ περὶ τὸν ὀφθαλμὸν σῶμα καὶ ξηραίνεσθαι.
その後、身体の通路を開いて助けると、再び火が生じ、再び痛みを感じて送り出す。 そして、私たちはこのことを絶えず行っているのであり、それは、目の周りの身体組織が冷やされ乾燥するにつれて、私たちが瞬きをするのと同様である。
καὶ βαδίζομεν οὖν προσέχοντες τῇ βαδίσει τὸν νοῦν, κυβερνωμένης δὲ τῆς διανοίας αὐτοῖς. . . .
また、私たちは歩く際にも歩行に意識を向けており、知性がそれらを制御しているが……。
τοῦτον οὖν τὸν τρόπον καὶ τὰ περὶ τὴν ἀναπνοὴν ποιοῦμεν· μηχανώμενοι γὰρ τὸν ἀέρα ἕλκειν ἀναπνέομεν, καὶ πάλιν ἕλκομεν.
それゆえ、私たちは呼吸に関してもこの方法で行っているのであり、空気を引き込む工夫をしながら呼吸し、そして再び引き込むのである。