§7.1328bἄλλον γὰρ τρόπον καὶ διʼ ἄλλων ἕκαστοι τοῦτο θηρεύοντες τούς τε βίους ἑτέρους ποιοῦνται καὶ τὰς πολιτείας.
というのも、各自がこの幸福を異なる方法で、また異なる手段によって追求することで、自らの生き方も国制も異なるものにするからである。
ἐπισκεπτέον δὲ καὶ πόσα ταυτί ἐστιν ὧν ἄνευ πόλις οὐκ ἂν εἴη·
また、それらなしには城邦が存在しえないようなもの(必須条件)が、どれほど多くあるかも検討せねばならない。
καὶ γὰρ ἃ λέγομεν εἶναι μέρη πόλεως ἐν τούτοις ἂν εἴη, διὸ ἀναγκαῖον ὑπάρχειν.
なぜなら、我々が城邦の部分であると言うものもまた、これらの中に含まれるはずであり、それゆえにそれらが存在することが不可欠だからである。
ληπτέον τοίνυν τῶν ἔργων τὸν ἀριθμόν·
したがって、必要とされる諸活動の数を取り上げねばならない。
ἐκ τούτων γὰρ ἔσται δῆλον.
これらから明らかになるであろうから。
πρῶτον μὲν οὖν ὑπάρχειν δεῖ τροφήν, ἔπειτα τέχνας (πολλῶν γὰρ ὀργάνων δεῖται τὸ ζῆν), τρίτον δὲ ὅπλα (τοὺς γὰρ κοινωνοῦντας ἀναγκαῖον καὶ ἐν αὑτοῖς ἔχειν ὅπλα πρός τε τὴν ἀρχήν, τῶν ἀπειθούντων χάριν, καὶ πρὸς τοὺς ἔξωθεν ἀδικεῖν ἐπιχειροῦντας), ἔτι χρημάτων τινὰ εὐπορίαν, ὅπως ἔχωσι καὶ πρὸς τὰς καθʼ αὑτοὺς χρείας καὶ πρὸς τὰς πολεμικάς, πέμπτον δὲ καὶ πρῶτον τὴν περὶ τὸ θεῖον ἐπιμέλειαν, ἣν καλοῦσιν ἱερατείαν, ἕκτον δὲ τὸν ἀριθμὸν καὶ πάντων ἀναγκαιότατον κρίσιν περὶ τῶν συμφερόντων καὶ τῶν δικαίων τῶν πρὸς ἀλλήλους.
まず第一に食物が存在せねばならず、第二に諸技術(生きることは多くの道具を必要とするからである)、第三に武器(共同する人々自身の中に、不従順な者たちのために支配権を維持するため、また外部から不義を働こうと試みる者たちに対抗するために、武器を保有することが不可欠だからである)、さらに第四に、自らの内的な必要と戦争のための必要の双方に対応できるように、ある程度の財貨の豊かさ、第五に、また最高位のものとして神的なものに関する配慮(人々はこれを祭司職と呼ぶ)、第六に、数としては最後だが何よりも不可欠なものとして、お互いの間における便益と正義に関する裁判が必要である。
τὰ μὲν οὖν ἔργα ταῦτʼ ἐστὶν ὧν δεῖται πᾶσα πόλις ὡς εἰπεῖν (ἡ γὰρ πόλις πλῆθός ἐστιν οὐ τὸ τυχὸν ἀλλὰ πρὸς ζωὴν αὔταρκες, ὥς φαμεν, ἐὰν δέ τι τυγχάνῃ τούτων ἐκλεῖπον, ἀδύνατον ἁπλῶς αὐτάρκη τὴν κοινωνίαν εἶναι ταύτην)·
さて、これらが、いわばすべての城邦が必要とする諸活動である(なぜなら、城邦とは単なる人々の集まりではなく、我々が言うように、生活に対して自足的な多数者だからであり、もしこれらの活動のうち何かが欠けることになるなら、この共同体が絶対的に自足的であることは不可能だからである)。
ἀνάγκη τοίνυν κατὰ τὰς ἐργασίας ταύτας συνεστάναι πόλιν·
したがって、これらの仕事に対応して城邦は構成されることが不可欠である。
δεῖ ἄρα γεωργῶν τʼ εἶναι πλῆθος, οἳ παρασκευάσουσι τὴν τροφήν, καὶ τεχνίτας, καὶ τὸ μάχιμον, καὶ τὸ εὔπορον, καὶ ἱερεῖς, καὶ κριτὰς τῶν ἀναγκαίων καὶ συμφερόντων.
それゆえ、食物を調達する農民の多き、また技術者、戦闘階級、富裕層、祭司、および必要不可欠な事柄や便益に関わる裁判官が存在せねばならない。
διωρισμένων δὲ τούτων λοιπὸν σκέψασθαι πότερον πᾶσι κοινωνητέον πάντων τούτων (ἐνδέχεται γὰρ τοὺς αὐτοὺς ἅπαντας εἶναι καὶ γεωργοὺς καὶ τεχνίτας καὶ τοὺς βουλευομένους καὶ δικάζοντας), ἢ καθʼ ἕκαστον ἔργον τῶν εἰρημένων ἄλλους ὑποθετέον, ἢ τὰ μὲν ἴδια τὰ δὲ κοινὰ τούτων ἐξ ἀνάγκης ἐστίν.
これらが規定された今、残された検討課題は、すべての人がこれらすべての活動を共同で行うべきなのか(なぜなら、全員が同一人物でありながら、農民でも技術者でもあり、かつ審議し裁判する者でもあるということは可能だからである)、それとも、言及された活動のそれぞれについて異なる人々をあてるべきなのか、あるいは、これらの活動のうち、あるものは個別の仕事とし、あるものは共通の仕事とすることが不可欠なのか、ということである。
οὐκ ἐν πάσῃ δὲ ταὐτὸ πολιτείᾳ.
しかし、いかなる国制においても同一であるわけではない。
καθάπερ γὰρ εἴπομεν, ἐνδέχεται καὶ πάντας κοινωνεῖν πάντων καὶ μὴ πάντας πάντων ἀλλὰ τινὰς τινῶν.
なぜなら、先ほど述べたように、すべての人がすべてに関わることも可能であれば、すべての人がすべてに関わるのではなく、特定の人々が特定の事柄に関わることも可能だからである。
ταῦτα γὰρ καὶ ποιεῖ τὰς πολιτείας ἑτέρας·
実に、こうした違いこそが国制を異なるものにするのである。
ἐν μὲν γὰρ ταῖς δημοκρατίαις μετέχουσι πάντες πάντων, ἐν δὲ ταῖς ὀλιγαρχίαις τοὐναντίον.
というのも、民主制においてはすべての人がすべてに参画するが、寡頭制においてはその反対だからである。
ἐπεὶ δὲ τυγχάνομεν σκοποῦντες περὶ τῆς ἀρίστης πολιτείας, αὕτη δʼ ἐστὶ καθʼ ἣν ἡ πόλις ἂν εἴη μάλιστʼ εὐδαίμων, τὴν δʼ εὐδαιμονίαν ὅτι χωρὶς ἀρετῆς ἀδύνατον ὑπάρχειν εἴρηται πρότερον, φανερὸν ἐκ τούτων ὡς ἐν τῇ κάλλιστα πολιτευομένῃ πόλει καὶ τῇ κεκτημένῃ δικαίους ἄνδρας ἁπλῶς, ἀλλὰ μὴ πρὸς τὴν ὑπόθεσιν, οὔτε βάναυσον βίον οὔτʼ ἀγοραῖον δεῖ ζῆν τοὺς πολίτας (ἀγεννὴς γὰρ ὁ τοιοῦτος βίος καὶ πρὸς ἀρετὴν ὑπεναντίος), οὐδὲ δὴ γεωργοὺς εἶναι τοὺς μέλλοντας ἔσεσθαι
ところで、我々は最善の国制について検討しているのであり、これは城邦が最も幸福になりうる国制である。 そして、幸福は徳なしには存在しえないということは以前に述べられた。 これらのことから明らかなように、最も美しく統治され、特定の体制に対してではなく、絶対的な意味で正しい人々を擁している城邦においては、市民たちは職人の生活も、商人の生活も送るべきではない(なぜなら、そのような生活は卑俗であり、徳に反するからである)。 また、将来市民になる予定の者たちが農民であってもならない。