§1.1.30μὲν οὖν ὁδὸς κατὰ πάντων ἡ αὐτὴ καὶ περὶ φιλοσοφίαν καὶ περὶ τέχνην ὁποιανοῦν καὶ μάθημα·
さて、すべてのものに対する探究の道は、哲学においても、またいかなる技術や学問においても同じである。
δεῖ γὰρ τὰ ὑπάρχοντα καὶ οἷς ὑπάρχει περὶ ἑκάτερον ἀθρεῖν, καὶ τούτων ὡς πλείστων εὐπορεῖν, καὶ ταῦτα διὰ τῶν τριῶν ὅρων σκοπεῖν, ἀνασκευάζοντα μὲν ὡδί, κατασκευάζοντα δὲ ὡδί, κατὰ μὲν ἀλήθειαν ἐκ τῶν κατʼ ἀλήθειαν διαγεγραμμένων ὑπάρχειν, εἰς δὲ τοὺς διαλεκτικοὺς συλλογισμοὺς ἐκ τῶν κατὰ δόξαν προτάσεων.
なぜなら、個々の事柄について、それに属するものとそれが属する相手とを観察し、これらをできる限り豊富に備え、これらを三つの名辞を通じて検討せねばならないからである。 反論する場合はこのように、立証する場合はこのようにして。 真理に従う場合には、実際に属していると真理に従って規定されたものからであり、弁証的な三段論法においては、意見に基づく前提からである。
αἱ δʼ ἀρχαὶ τῶν συλλογισμῶν καθόλου μὲν εἴρηνται, ὃν τρόπον τʼ ἔχουσι καὶ ὃν τρόπον δεῖ θηρεύειν αὐτάς, ὅπως μὴ βλέπωμεν εἰς ἅπαντα τὰ λεγόμενα, μηδ᾿ εἰς ταὐτὰ κατασκευάζοντες καὶ ἀνασκευάζοντες, μηδὲ κατασκευάζοντές τε κατὰ παντός ἢ τινὸς καὶ ἀνασκευάζοντες ἀπὸ πάντων ἢ τινῶν, ἀλλʼ εἰς ἀλάττω καὶ ὡρισμένα, καθʼ ἕκαστον δὲ ἐκλέγειν τῶν ὄντων, οἷον περὶ ἀγαθοῦ ἢ ἐπιστήμης.
三段論法の諸原理については、それらがどのような性質を持ち、どのような方法でそれらを探索すべきであるかが、全般的に述べられた。 それは、語られるすべてのものに注目したり、立証する場合と反論する場合で同じものに注目したり、あるいは、すべてについて、もしくはあるものについて立証する場合と、すべてからもしくはあるものから反論する場合に[同じものに注目したり]することなく、より少なく限定されたものに注目し、存在する個々のもの、例えば善や科学について選択するためである。
ἴδιαι δὲ καθʼ ἑκάστην αἱ πλεῖσται.
しかし、大部分の原理は個々のものに固有である。
διὸ τὰς μὲν ἀρχὰς τὰς περὶ ἕκαστον ἐμπειρίας ἐστὶ παραδοῦναι, λέγω δʼ οἶον τὴν ἀστρολογικὴν μὲν ἐμπειρίαν τῆς ἀστρολογικῆς ἐπιστήμης (ληφθέντων γὰρ ἱκανῶς τῶν φαινομένων οὕτως εὑρέθησαν αἰ ἀστρολογικαὶ ἀποδείξεις), ὁμοίως δὲ καὶ περὶ ἄλλην ὁποιανοῦν ἔχει τέχνην τε καὶ ἐπιστήμην·
それゆえ、個々の事柄に関する原理を提供することは経験の役割である。 私は例えば、天文学的な経験が天文学の知識に原理を提供するというようなことを言っているのである(実際、現象が十分に把握されたことで、このようにして天文学的な証明が発見されたのである)。 他のいかなる技術や科学についても同様である。
ὥστʼ ἐὰν ληφθῇ τὰ ὑπάρχοντα περὶ ἕκαστον, ἡμέτερον ἤδη τὰς ἀποδείξεις ἑτοίμως ἐμφανίζειν.
したがって、個々の事柄について属する事柄が把握されるならば、それらから証明を速やかに示すことが、すでに我々のなすべきこととなる。
εἰ γὰρ μηδὲν κατὰ τὴν ἱστορίαν παραλειφθείη τῶν ἀληθῶς ὑπαρχόντων τοῖς πράγμασιν, ἕξομεν περὶ ἅπόντος οὗ μὲν ἔστιν ἀπόδειξις, ταύτην εὑρεῖν καὶ ἀποδεικνύναι, οὗ δὲ μὴ πέφυκεν ἀπόδειξις, τοῦτο ποιεῖν φανερόν.
なぜなら、もし事象に真に属しているもののうち、探求において見落とされるものが何一つないならば、我々はすべてのものについて、証明が存在するものについてはこれを発見して証明し、本性上証明が存在し得ないものについてはそのことを明らかにすることができるようになるからである。
Καθόλου μὲν οὖν, ὃν δεῖ τρόπον τὰς προτάσεις ἐκλέγειν, εἴρηται σχεδόν·
このように、一般的に前提をどのように選択すべきであるかは、ほぼ語られた。
διʼ ἀκριβείας δὲ διεληλύθαμεν ἐν τῇ πραγματείᾳ τῇ περὶ τὴν διαλεκτικήν.
しかし、これについては弁証術に関する論考において精密に論じ終えている。