§7.22.1ὅτι μὲν οὐχ ὑπʼ ἀνάγκης τε καὶ ἀπορίας βιασθεὶς ὁ δῆμος ἐποιήσατο τὴν ἀπόστασιν, ὦ πατέρες, ἀλλὰ πονηρᾷ ἐλπίδι ἐπαρθεὶς ὡς καταλύσων τὴν ἀριστοκρατίαν ὑμῶν καὶ πάντων αὐτὸς ἐσόμενος τῶν κοινῶν κύριος, σχεδὸν οἶμαι πάντας ὑμᾶς ᾐσθῆσθαι τὰ περὶ τὰς διαλλαγὰς αὐτοῦ πλεονεκτήματα ὁρῶντας·
父老諸君、民衆が困窮と必要に迫られて退去したのではなく、諸君の貴族政を打倒し、自らが国事すべてを支配することになるだろうという邪悪な希望に駆られてそうしたのだということは、講和における彼らの得をしようとする態度を見て、諸君のほぼ全員が感じ取っていることと私は思う。
ᾧ γʼ οὐκ ἀπέχρησε διαφθείραντι τὴν περὶ τὰ συμβόλαια πίστιν καὶ τοὺς ἐπὶ ταύτῃ κειμένους ἀνελόντι νόμους μηθὲν ἄλλο πολυπραγμονεῖν, καινὴν δὲ καταστησάμενος ἀρχὴν ἐπὶ τῷ καθελεῖν τὴν τῶν ὑπάτων ἱερὰν καὶ ἄσυλον ἐποίησεν αὐτὴν νόμῳ, καὶ νῦν τυραννικὴν ἐξουσίαν περιβαλλόμενος, ὦ βουλή, τῷ νεωστὶ κυρωθέντι νόμῳ λέληθεν ὑμᾶς.
というのも、彼らにとっては、契約に関する信用を台無しにし、これに関して制定されていた法律を廃止した上で、それ以上は何の画策もしないことでは十分ではなく、執政官の権力を転覆させるために新たな官職を設置し、法律によってそれを神聖不可侵なものとし、そして今や、元老院諸君、新たに可決された法律によって、僭主的な権力を自らにまとわせていることに、諸君は気づいていないのである。
§7.22.2ὅταν γὰρ ἐπʼ ἐξουσίας πολλῆς οἱ προεστηκότες αὐτοῦ πρόφασιν εὐπρεπῆ προβαλλόμενοι τὸ δὴ τοῖς ἀδικουμένοις τῶν δημοτῶν βοηθεῖν διὰ τῆς ἐξουσίας ταύτης ἄγωσι καὶ φέρωσιν, ὅσʼ ἂν αὐτοῖς δοκῇ, καὶ μηθεὶς ὁ κωλύσων τὰς παρανομίας αὐτῶν ᾖ, μήτʼ ἰδιώτης μήτʼ ἄρχων δεδοικὼς τὸν νόμον, ὃς ἀφαιρεῖται καὶ τὸν λόγον ἡμῶν ἅμα τοῖς ἔργοις θάνατον ἐπιτιθεὶς ζημίαν τοῖς ἐλευθέραν φωνὴν ἀφιεῖσι, τί προσῆκεν ὄνομα θέσθαι τῇ δυναστείᾳ ταύτῃ τοὺς νοῦν ἔχοντας ἕτερον, ἢ τοῦθʼ, ὅπερ ἐστὶν ἀληθὴς καὶ πάντες ἂν ὁμολογήσετε, τυραννίδα;
というのも、強大な権限のもとで、彼らの指導者たちが、虐げられている平民たちを援助するというもっともらしい口実を掲げて、この権限によって彼らの望むものを何でも略奪し、そして彼らの違法行為を制止する者が、法律を恐れて私人も執政官も誰もいないとき(その法律は、自由な発言をする者たちに死刑という処罰を科すことによって、我々の行動とともに発言の自由をも奪い去るものであるが)、思慮ある人々が、この支配に対して、真実であり諸君の誰もが同意するであろうこの名前、すなわち「僭主政治」以外のいかなる名前を与えるのがふさわしいだろうか。
εἰ δʼ οὐχ ὑφʼ ἑνὸς ἀνδρός, ἀλλʼ ὑφʼ ὅλου τυραννούμεθα δήμου, τί τοῦτο διαφέρει;
もし我々が一個人の男によってではなく、民衆全体によって僭主的に支配されているとしても、何の違いがあろうか。
τὸ γὰρ ἔργον ἐξ ἀμφοῖν ταὐτό.
両者による行為は同じなのだから。
§7.22.3κράτιστον μὲν οὖν ἦν μηδὲ τὸ σπέρμα τῆς ἐξουσίας ταύτης ἐᾶσαι καταβαλλόμενον, ἀλλὰ πάντα ὑπομεῖναι πρότερον, ὡς Ἄππιος ὁ βέλτιστος ἐκ πολλοῦ τὰ δεινὰ προορώμενος ἠξίου, εἰ δὲ μή, νῦν γʼ ὁμοθυμαδὸν ἅπαντας ἐξορύξαντας αὐτὴν πρόρριζον ἐκ τῆς πόλεως ἐκβαλεῖν, ἕως §7.22.4ἀσθενής ἐστι καὶ προσπολεμηθῆναι ῥᾳδία.
それゆえ、最も良かったのは、この権力の種さえも蒔かれるのを許さず、以前にあらゆる苦難を耐え忍ぶことであった。 最善の人物であるアッピウスが、ずっと前から恐るべき事態を予見して求めていたように。 しかし、そうでなかったのなら、今こそ、我々全員が一致団結してそれを根こそぎ掘り起こし、国家から追放することである、これがまだ弱く、戦って打ち負かすことが容易であるうちに。
καὶ τοῦτʼ οὐ πρώτοις ἡμῖν, ὦ βουλή, οὐδὲ μόνοις ἐξεγένετο παθεῖν, πολλοῖς δὲ καὶ πολλάκις ἤδη τοῖς εἰς ἀβουλήτους ἀνάγκας καταστᾶσι γνώμης ἁμαρτοῦσι τῆς ἀρίστης περὶ τὰ μέγιστα, ἐπειδὴ τὰς ἀρχὰς οὐκ ἐκώλυσαν τοῦ κακοῦ, τὰς αὐξήσεις πειρᾶσθαι καθαιρεῖν·
そして、元老院諸君、このような経験をするのは、我々が最初でもなければ唯一でもない。 意に沿わない窮境に陥り、最も重要な事柄において最善の判断を誤った多くの人々が、悪の始まりを防げなかったために、その成長を切り崩そうと試みることは、これまでにもしばしばあったことである。
καὶ ἡ μετάνοια τῶν ὀψὲ ἀρχομένων σωφρονεῖν ἥττων οὖσα τῆς προνοίας, καθʼ ἕτερον αὖ τρόπον οὐ χείρων οὖσα ἀναφαίνεται τῇ κωλύσει τοῦ τέλους ἀφανίζουσα τὸ ἐν τῇ ἀρχῇ ἀγνοηθέν.
そして、遅まきながら正気に戻り始める者たちの悔恨は、予見には及ばないものの、別の見方をすれば、結末を阻止することによって、最初に気づかなかった過ちをかき消すという点で、劣らないものとして立ち現れるのである。