§5.19.1μετὰ δὲ τὴν Βρούτου τελευτὴν ὁ συνύπατος αὐτοῦ Οὐαλέριος ὕποπτος γίνεται τοῖς δημοτικοῖς ὡς βασιλείαν κατασκευαζόμενος·
ブルートゥスの死の後、彼の同僚執政官であったウァレリウスは、王政を確立しようとしているのではないかと平民たちから疑われるようになった。
πρῶτον μὲν ὅτι μόνος κατέσχε τὴν ἀρχὴν δέον εὐθὺς ἑλέσθαι συνύπατον, ὥσπερ ὁ Βροῦτος ἐποίησε Κολλατῖνον ἐκβαλών· ἔπειθʼ ὅτι τὴν οἰκίαν ἐν ἐπιφθόνῳ τόπῳ κατεσκευάσατο λόφον ὑπερκείμενον τῆς ἀγορᾶς ὑψηλὸν ἐπιεικῶς καὶ περίτομον, ὃν καλοῦσι Ῥωμαῖοι Οὐελίαν, §5.19.2ἐκλεξάμενος.
第一に、ブルートゥスがコッラティヌスを追放したときにすぐに同僚執政官を選んだように、そうすべきであったのに、ただ一人でその職を保持したからであり、第二に、フォールムを見下ろす、かなり高くて険しい、ローマ人がウェリアと呼んでいる丘をえらんで、反感を招くような場所に邸宅を建てたからである。
πυθόμενος δὲ παρὰ τῶν ἐπιτηδείων, ὅτι ταῦτα λυπεῖ τὸν δῆμον, ἀρχαιρεσιῶν προθεὶς ἡμέραν ὕπατον αἱρεῖται Σπόριον Λουκρήτιον, ὃς οὐ πολλὰς ἡμέρας τὴν ἀρχὴν κατασχὼν ἀποθνήσκει.
しかし、親しい者たちから、これらのことが民衆を悩ませていると知らされると、彼は選挙の日を設定し、スプリウス・ルクレティウスを執政官に選出したが、彼はわずか数日間その職にあっただけで死去した。
εἰς δὲ τὸν ἐκείνου τόπον καθίστησι Μάρκον Ὁράτιον, καὶ τὴν οἰκίαν ἀπὸ τοῦ λόφου μετατίθεται κάτω, ἵνʼ ἐξείη Ῥωμαίοις, ὡς αὐτὸς ἐκκλησιάζων ἔφη, βάλλειν αὐτὸν ἄνωθεν ἀπὸ τοῦ μετεώρου τοῖς λίθοις, ἐάν τι λάβωσιν ἀδικοῦντα.
そこでその代わりにマルクス・ホラティウスを据え、邸宅を丘から下へと移転させた。 それは、彼自身が民会で語ったように、もし彼らが彼の何らかの不正行為を現行で捕らえたならば、ローマ人が高い場所から彼に石を投げ落とすことができるようにするためであった。
§5.19.3βεβαίαν τε πίστιν ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας τοὺς δημοτικοὺς λαβεῖν βουλόμενος ἀφεῖλεν ἀπὸ τῶν ῥάβδων τοὺς πελέκεις, καὶ κατεστήσατο τοῖς μεθʼ ἑαυτὸν ὑπάτοις ἔθος, ὃ καὶ μέχρι τῆς ἐμῆς διέμεινεν ἡλικίας, ὅταν ἔξωθεν τῆς πόλεως γένωνται χρῆσθαι τοῖς πελέκεσιν, ἔνδον δὲ ταῖς ῥάβδοις κοσμεῖσθαι μόναις·
また、平民たちに自由への確固たる信頼を抱かせたいと望んで、彼はファスケスの笞から斧を取り除き、自身の後の執政官たちのために、私の時代まで存続したある習慣を定めた。 それは、市外にいるときは斧を用い、市内では笞だけで身を飾るというものである。
§5.19.4νόμους τε φιλανθρωποτάτους ἔθετο βοηθείας ἔχοντας τοῖς δημοτικοῖς·
また、彼は平民を保護する極めて寛大な法律を制定した。
ἕνα μέν, ἐν ᾧ διαρρήδην ἀπεῖπεν ἄρχοντα μηδένα εἶναι Ῥωμαίων, ὃς ἂν μὴ παρὰ τοῦ δήμου λάβῃ τὴν ἀρχήν, θάνατον ἐπιθεὶς ζημίαν, ἐάν τις παρὰ ταῦτα ποιῇ, καὶ τὸν ἀποκτείναντα τούτων τινὰ ποιῶν ἀθῷον·
一つは、民衆からその職を得ていない者は誰もローマ人の政務官になってはならないと明示的に禁じ、もし誰かがこれに違反すれば死刑を科し、そのような者を殺害した者を無罪とするものである。
ἕτερον δʼ, ἐν ᾧ γέγραπται, Ἐάν τις ἄρχων Ῥωμαίων τινὰ ἀποκτείνειν ἢ μαστιγοῦν ἢ ζημιοῦν εἰς χρήματα θέλῃ, ἐξεῖναι τῷ ἰδιώτῃ προκαλεῖσθαι τὴν ἀρχὴν ἐπὶ τὴν τοῦ δήμου κρίσιν, πάσχειν δʼ ἐν τῷ μεταξὺ χρόνῳ μηδὲν ὑπὸ τῆς ἀρχῆς, ἕως ἂν ὁ δῆμος ὑπὲρ αὐτοῦ ψηφίσηται.
もう一つは、次のように書かれている。 「もし政務官がローマ人の誰かを死刑にするか、鞭打つか、あるいは金銭的な罰を科そうと望むなら、私人はその政務官の裁定を民衆の裁判へと控訴することができ、その間の時間、民衆が彼について議決を下すまでは、政務官から何らの処罰も受けない」と。
§5.19.5ἐκ τούτων γίνεται τῶν πολιτευμάτων τίμιος τοῖς δημοτικοῖς, καὶ τίθενται αὐτῷ ἐπωνύμιον Ποπλικόλαν·
これらの施策によって、彼は平民たちから尊ばれるようになり、彼らは彼に「ポプリコラ」という添え名を与えた。
τοῦτο κατὰ τὴν Ἑλλήνων διάλεκτον βούλεται δηλοῦν δημοκηδῆ.
これはギリシアの言葉で「民衆を気遣う者」を意味する。
καὶ τὰ μὲν ἐν ἐκείνῳ τῷ ἐνιαυτῷ συντελεσθέντα ὑπὸ τῶν ὑπάτων τοιάδε ἦν·
このようにして、その年に執政官たちによって成し遂げられた事柄は、以下のようなものであった。