§5.16.1ἤδη δὲ περὶ καταφορὰν ὄντος ἡλίου πρὸς τοὺς ἑαυτῶν ἀνέστρεψαν ἑκάτεροι χάρακας, οὐ τοσοῦτον ἐπὶ τῇ νίκῃ χαίροντες, ὅσον ἐπὶ τῷ πλήθει τῶν ἀπολωλότων ἀχθόμενοι καί, εἰ δεήσειεν αὐτοῖς ἑτέρας μάχης, οὐχ ἱκανοὺς ἡγούμενοι τὸν ἀγῶνα ἄρασθαι τοὺς περιλειπομένους σφῶν τραυματίας τοὺς πολλοὺς ὄντας.
すでに太陽が沈みかけていたころ、両軍はそれぞれ自分たちの陣営へと引き返した。 勝利をそれほど喜ぶことはなく、むしろ失われた多くの人命を深く悲しんでいた。 また、もし再び戦闘が必要となったとしても、生き残った者たちの多くが負傷しているため、戦いを続けるには不十分であると考えたからである。
§5.16.2πλείων δʼ ἦν περὶ τοὺς Ῥωμαίους ἀθυμία καὶ ἀπόγνωσις τῶν πραγμάτων διὰ τὸν τοῦ ἡγεμόνος θάνατον·
ローマ人の間では、指揮官の死によって失望と事態への絶望がより大きかった。
καὶ λογισμὸς εἰσῄει πολλοῖς, ὡς ἄμεινον εἴη σφίσιν ἐκλιπεῖν τὸν χάρακα πρὶν ἡμέραν γενέσθαι.
指示を待つ多くの者の心に、夜が明ける前に陣営を放棄する方が自分たちにとって得策ではないかという考えが浮かんだ。
τοιαῦτα δʼ αὐτῶν διανοουμένων καὶ διαλεγομένων πρὸς ἀλλήλους περὶ τὴν πρώτην που μάλιστα φυλακὴν ἐκ τοῦ δρυμοῦ, παρʼ ὃν ἐστρατοπεδεύσαντο, φωνή τις ἠκούσθη ταῖς δυνάμεσιν ἀμφοτέραις γεγονυῖα, ὥσθʼ ἅπαντας αὐτοὺς ἀκούειν εἴτε τοῦ κατέχοντος τὸ τέμενος ἥρωος εἴτε τοῦ καλουμένου Φαύνου.
彼らがこのようなことを考え、互いに語り合っていたところ、だいたい第一夜警時のころ、彼らが陣を張っていた森の中から、両軍に聞こえるようなある声が響き渡り、彼ら全員がそれを聞いた。 それは、その聖域を支配する英雄の声か、あるいはファウヌスと呼ばれる神の声のようであった。
§5.16.3τούτῳ γὰρ ἀνατιθέασι τῷ δαίμονι Ῥωμαῖοι τὰ πανικὰ καὶ ὅσα φάσματα μορφὰς ἄλλοτε ἀλλοίας ἴσχοντα εἰς ὄψιν ἀνθρώπων ἔρχεται δείματα φέροντα, ἢ φωναὶ δαιμόνιοι ταράττουσι τὰς ἀκοὰς τούτου φασὶν εἶναι τοῦ θεοῦ τὸ ἔργον.
というのも、ローマ人はパニックや、時々に異なる姿をとって人々の目の前に現れて恐怖をもたらすすべての幻影、あるいは聴覚をかき乱す神的な声をこの精霊に帰しており、これらはこの神の仕業であると言っているからである。
ἡ δὲ τοῦ δαιμονίου φωνὴ θαρρεῖν παρεκελεύετο τοῖς Ῥωμαίοις ὡς νενικηκόσιν, ἑνὶ πλείους εἶναι τοὺς τῶν πολεμίων ἀποφαίνουσα νεκρούς.
その神的な声はローマ人たちに、勝利者として勇気を持つよう命じ、敵の死者が一人多いことを示した。
ταύτῃ λέγουσι τῇ φωνῇ τὸν Οὐαλέριον ἐπαρθέντα νυκτὸς ἔτι πολλῆς ἐπὶ τὸν χάρακα τῶν Τυρρηνῶν ὤσασθαι καὶ πολλοὺς μὲν ἀποκτείναντα ἐξ αὐτῶν, τοὺς δὲ λοιποὺς ἐκβαλόντα κρατῆσαι τοῦ στρατοπέδου.
人々が言うには、ウァレリウスはこの声に奮い立ち、まだ夜が深いうちにエトルリア人の陣営に突撃し、彼らの多くを殺害し、残りの者を追い払って、その陣地を制圧した。