§3.21.1ἔδει δὲ ἄρα καὶ τοῦτον ἄνθρωπον ὄντα μὴ πάντα διευτυχεῖν, ἀλλʼ ἀπολαῦσαί τι τοῦ φθονεροῦ δαίμονος, ὃς αὐτὸν ἐκ μικροῦ μέγαν ἐν ὀλίγῳ θεὶς χρόνῳ καὶ εἰς ἐπιφάνειαν θαυμαστὴν καὶ παράδοξον ἐξάρας κατέβαλε φέρων αὐθημερὸν εἰς ἄχαριν συμφορὰν ἀδελφοκτόνον.
しかし、やはりこの者も人間である以上、すべての点において幸運であり続けることはできず、むしろ、嫉妬深い神霊による災厄をいくらか被るのが定めであった。 その神霊は、彼をわずかな時間のうちに小さき者から大いなる者となし、驚くべき、また予想だにしないほどの栄光へと高めながらも、まさに同じ日のうちに、彼を無残な、兄弟殺しという災厄へと引きずり下ろしたのである。
§3.21.2ὡς γὰρ ἐγγὺς ἐγένετο τῶν πυλῶν, ἄλλον τε ὄχλον ὁρᾷ παντοδαπὸν ἐκχεόμενον ἐκ τῆς πόλεως καὶ δὴ καὶ τὴν ἀδελφὴν προστρέχουσαν·
というのも、彼が門の近くに達したとき、都から溢れ出てくるあらゆる種類の人々の群衆と、とりわけ、走り寄ってくる妹を目にしたからである。
διαταραχθεὶς δὲ κατὰ τὴν πρώτην ὄψιν, ὅτι καταλιποῦσα τὴν μετὰ μητρὸς οἰκουρίαν παρθένος ἐπίγαμος εἰς ὄχλον αὑτὴν ἔδωκεν ἀγνῶτα, καὶ πολλοὺς λαμβάνων λογισμοὺς ἀτόπους τελευτῶν ἐπὶ τοὺς ἐπιεικεῖς καὶ φιλανθρώπους ἀπέκλινεν, ὡς ἀσπάσασθαί τε πρώτη τὸν σωθέντα ἀδελφὸν ποθοῦσα καὶ τὰς ἀρετὰς τῶν τεθνηκότων παρʼ αὐτοῦ μαθεῖν βουλομένη τῶν εὐσχημόνων ὑπερίδοι γυναικεῖόν τι πάσχουσα.
彼は最初のその光景に動揺した。 なぜなら、嫁入り前の処女が、母親とともに家の中に留まることを放棄して、見知らぬ群衆の中へと自らを投じたからである。 そして、多くの不穏な考えを抱いたが、最後には、生き残った兄に誰よりも先に挨拶することを切望し、また亡くなった者たちの手柄を彼から聞き知りたいと望むあまり、女性特有の感情に突き動かされて、端正な振る舞いを軽んじてしまったのではないかという、穏やかで思いやりのある考えへと傾いた。
§3.21.3ἡ δὲ ἄρα οὐ τοὺς ἀδελφοὺς ποθοῦσα τὰς ἀσυνήθεις ἐτόλμησεν ἐξελθεῖν ὁδούς, ἀλλʼ ἔρωτι κρατουμένη τῶν ἀνεψιῶν ἑνός, ᾧ καθωμολόγητο ὑπὸ τοῦ πατρὸς ἐπὶ γάμῳ, καὶ κρύπτουσα τὸ πάθος ἀπόρρητον ἐπειδὴ τῶν ἀπὸ τοῦ στρατοπέδου τινὸς ἤκουσεν ἀπαγγέλλοντος τὰ περὶ τὴν μάχην, οὐκέτι κατέσχεν, ἀλλʼ ἐκλιποῦσα τὴν οἰκίαν ὥσπερ αἱ μαινάδες ἐφέρετο πρὸς τὰς πύλας οὐδὲν ἐπιστρεφομένη τῆς ἀνακαλούσης τε καὶ μεταδιωκούσης τροφοῦ.
しかし実際のところ、彼女は兄弟たちに会いたいと切望して、慣れない道に出ていく勇気を持ったのではなく、むしろ、父親によって結婚の約束がなされていた従兄弟たちの一人への愛に支配されており、その情熱を秘密として隠していたが、陣営から来た者の誰かが戦闘について報告しているのを聞いたとき、もはや自制することができず、家を飛び出してマイナデスのように門へと走っていき、呼び戻し、後を追って追いかけてくる乳母のことなど、全く顧みることはなかった。
§3.21.4ἔξω δὲ γενομένη τῆς πόλεως ὡς τὸν ἀδελφὸν εἶδε περιχαρῆ· τοὺς ἐπινικίους ἐπικείμενον στεφάνους, οἷς αὐτὸν ὁ βασιλεὺς ἀνέδησε, καὶ τοὺς ἑταίρους αὐτοῦ φέροντας τὰ τῶν πεφονευμένων σκῦλα, ἐν οἷς ἦν πέπλος ποικίλος, ὃν αὐτὴ μετὰ τῆς μητρὸς ἐξυφήνασα τῷ μνηστῆρι δῶρον εἰς τὸν μέλλοντα γάμον ἀπεστάλκει ʽποικίλους γὰρ ἔθος ἐστὶν ἀμφιέννυσθαι. πέπλους Λατίνων τοῖς μετιοῦσι τὰς νύμφασʼ, τοῦτον δὴ τὸν πέπλον θεασαμένη πεφυρμένον αἵματι τόν τε χιτῶνα κατερρήξατο καὶ ταῖς χερσὶν ἀμφοτέραις παίουσα τὸ στῆθος ἐθρήνει καὶ ἀνεκαλεῖτο τὸν ἀνεψιόν, ὥστε πολλὴν κατάπληξιν εἰσελθεῖν ἅπαντας ὅσοι κατὰ τὸν αὐτὸν ἦσαν τόπον.
都の外に出たとき、彼女は、兄が非常に喜び、王が授けた勝利の冠を頭に戴き、また彼の仲間たちが殺された者たちの戦利品を運んでいるのを目にした。 その中には、彼女自身が母親とともに織り上げ、来るべき婚礼の贈りものとして婚約者に送った、色鮮やかな衣があった(というのも、ラティウム人においては、花嫁を迎えに行く者たちが色鮮やかな衣を身にまとう習慣があるからである)。 この衣が血に染まっているのを目にした彼女は、自身のキトンを引き裂き、両手で胸を打ち叩きながら嘆き悲しみ、従兄弟の名を叫び呼んだ。 そのため、同じ場所にいたすべての人々に大きな驚愕が走った。
§3.21.5ἀνακλαυσαμένη δὲ τὸν μόρον τοῦ μνηστῆρος ἀτενέσι τοῖς ὀφθαλμοῖς εἰς τὸν ἀδελφὸν ὁρᾷ καὶ λέγει·
婚約者の死を泣き叫んで悲しんだ後、彼女は、じっと見つめる目で兄を見つめて言った。
μιαρώτατε ἄνθρωπε, χαίρεις ἀποκτείνας τοὺς ἀνεψιοὺς κἀμὲ τὴν παναθλίαν ἀδελφὴν ἀποστερήσας γάμου, ὦ δύστηνες3 ἀλλʼ οὐδʼ ἔλεος εἰσέρχεταί σε τῶν ἀπολωλότων συγγενῶν, οὓς ἀδελφοὺς ἐκάλεις, ἀλλʼ ὥσπερ ἀγαθόν τι διαπεπραγμένος ἐξέστηκας τῶν φρενῶν ὑπὸ τῆς ἡδονῆς καὶ στεφάνους ἐπὶ τοῖς τοιούτοις ἐπίκεισαι κακοῖς τίνος ἔχων ψυχὴν θηρίου;
「この上なく忌まわしい男よ、お前は従兄弟たちを殺し、この最も惨めな妹から婚礼を奪い去って喜んでいるのか、ああ、不運な男よ。 お前がかつて兄弟と呼んでいた、亡くなった親族たちに対する憐れみさえ、お前には湧き起こらないのか。 むしろ、何か素晴らしいことを成し遂げたかのように、歓喜のあまり正気を失い、このような悲惨な災厄の上で冠を戴いているとは。 お前はいったい、どのような野獣の心を持っているのだ。 」