§3.12.1τὰ μὲν δὴ λεχθέντα περὶ τῆς ἡγεμονίας τῶν πόλεων δικαιώματα ὑπʼ ἀμφοτέρων τῶν στρατηγῶν τοιάδε ἦν·
両将軍によって語られた、都市の支配権に関する正当化の主張は、以上のようであった。
τέλος δὲ τοῖς λόγοις αὐτῶν ἠκολούθησεν οἷον ὁ Ῥωμαῖος ὑπετίθετο.
そして彼らの会談には、ローマ人が提案した通りの結末が続いた。
οἱ γὰρ ἐν τῷ συλλόγῳ παρόντες Ἀλβανῶν τε καὶ Ῥωμαίων ταχεῖαν ἀπαλλαγὴν τοῦ πολέμου ποιήσασθαι ζητοῦντες ὅπλοις τὸ νεῖκος ἔγνωσαν διελεῖν.
というのも、会合に出席していたアルバ人とローマ人の人々は、戦争から速やかに解放されることを望んで、武器によって争いを解決することを決定したからである。
συγχωρηθέντος δὲ καὶ τούτου περὶ τοῦ πλήθους τῶν ἀγωνιουμένων ζήτησις ἐγίνετο οὐ τὴν αὐτὴν ἑκατέρου τῶν στρατηγῶν διάνοιαν ἀποδεικνυμένου.
このことも合意されると、戦う者たちの人数についての検討が始められたが、両将軍はそれぞれ同じ考えを示さなかった。
§3.12.2Τύλλος μὲν γὰρ ἐβούλετο ἐν ἐλαχίστοις σώμασι γενέσθαι τὴν τοῦ πολέμου κρίσιν ἑνὸς Ἀλβανοῦ τοῦ λαμπροτάτου πρὸς ἕνα Ῥωμαῖον τὸν ἄριστον μονομαχήσοντος καὶ πρόθυμος ἦν αὐτὸς ὑπὲρ τῆς ἑαυτοῦ πατρίδος ἀγωνίσασθαι προκαλούμενος εἰς τὴν ὁμοίαν φιλοτιμίαν τὸν Ἀλβανόν, καλοὺς ἀποφαίνων τοῖς ἀνειληφόσι τὰς τῶν στρατοπέδων ἡγεμονίας τοὺς ὑπὲρ ἀρχῆς καὶ δυναστείας ἀγῶνας, οὐ μόνον ἐὰν νικήσωσιν ἀγαθοὺς ἄνδρας, ἀλλὰ κἂν αὐτοὶ κρατηθῶσιν ὑπʼ ἀγαθῶν, καὶ διεξιὼν ὅσοι στρατηγοὶ καὶ βασιλεῖς τὰς ἑαυτῶν ψυχὰς προκινδυνεῦσαι τῶν κοινῶν παρέσχον δεινὸν ἡγούμενοι τῶν μὲν τιμῶν πλέον αὐτοὶ φέρεσθαι, τῶν δὲ πόνων ἔλαττον.
すなわちトゥッルスは、最も輝かしいアルバ人一人と最も優れたローマ人一人が一騎打ちで戦うことによって、戦争の決着が極めて少数の人員の間で行われることを望んだ。 そして彼自身、自国のために戦うことを熱望して、アルバ人の将軍に同様の名誉ある競争を促し、軍の指揮権を引き受けた者たちにとって、支配権と権力をめぐる戦いは、勝利して優れた男たちとみなされる場合だけでなく、たとえ自らが優れた者たちに敗北するとしても美しいものであると主張した。 また、どれほど多くの将軍や王たちが、特権を自分たちがより多く得ながら苦難をより少なく引き受けることは耐え難いことだと考えて、共同体のために自らの命を進んで危険に晒したかを詳しく列挙した。
§3.12.3ὁ δὲ Ἀλβανὸς τὸ μὲν ὀλίγοις σώμασι κινδυνεύειν τὰς πόλεις ὀρθῶς ἐνόμιζεν εἰρῆσθαι, περὶ δὲ τῆς ἑνὶ πρὸς ἕνα μάχης διεφέρετο λέγων ὅτι τοῖς μὲν ἡγουμένοις τῶν στρατοπέδων ὅταν ἰδίαν κατασκευάζωνται δυναστείαν καλὸς καὶ ἀναγκαῖός ἐστιν ὁ περὶ τῆς ἀρχῆς πρὸς ἀλλήλους ἀγών, ταῖς δὲ πόλεσιν αὐταῖς ἐπειδὰν ὑπὲρ τῶν πρωτείων διαφέρωνται πρὸς ἀλλήλας οὐ μόνον σφαλερὸς ἀλλὰ καὶ αἰσχρὸς ὁ διὰ μονομαχίας κίνδυνος, ἐάν τε τῆς κρείττονος λάβωνται τύχης ἐάν τε τῆς χείρονος.
一方、アルバ人の将軍は、都市が少数の人員によって危険を冒すという点については、正しく語られたと考えたが、一対一の戦いについては異議を唱え、以下のように述べた。 すなわち、軍の指揮官たちが自らの個人的な支配権を確立しようとする際、支配権をめぐる互いの戦いは美しく、また必要なことである。 しかし、都市自体が互いに首位の座をめぐって争うときには、一騎打ちによる危険は、より良い運を得るにせよ、より悪い運を得るにせよ、ただ危険であるだけでなく、恥ずべきことでもある。
§3.12.4τρεῖς δὲ ἄνδρας ἐπιλέκτους ἀφʼ ἑκατέρας πόλεως συνεβούλευεν ὑπὸ τὴν ἁπάντων ὄψιν Ἀλβανῶν τε καὶ Ῥωμαίων διαγωνίσασθαι.
そこで彼は、各都市から選ばれた3人の男たちが、すべてのアルバ人とローマ人の目の前で戦うことを提案した。
ἐπιτηδειότατον γὰρ εἶναι τόνδε τὸν ἀριθμὸν εἰς ἅπασαν ἀμφισβητουμένου πράγματος διαίρεσιν ἀρχήν τε καὶ μέσα καὶ τελευτὴν ἔχοντα ἐν ἑαυτῷ.
なぜなら、この「3」という数は、自らのうちに始まりと中間と終わりを含んでおり、争われているすべての事柄を決定するために最も適しているからである。
ταύτῃ προσθεμένων τῇ γνώμῃ Ῥωμαίων τε καὶ Ἀλβανῶν ὅ τε σύλλογος διελύθη καὶ ἐπὶ τοὺς ἰδίους ἀπῄεσαν ἑκάτεροι χάρακας.
ローマ人とアルバ人がこの意見に同意したため、会合は解散し、双方はそれぞれ自らの陣営へと戻っていった。