§20.11.1ἔμελλον ὅπερ εἰκὸς οἱ ὁπλῖται κράνεσι καὶ θώραξι καὶ θυρεοῖς βαρεῖς πρὸς ὀχθηρὰ χωρία καὶ μακρὰς ἀτραποὺς πορευόμενοι καὶ οὐδὲ ταύτας λεωφόρους, ἀλλʼ αἰγότριβας διʼ ὕλης τε καὶ κρημνῶν τάξιν τε οὐδεμίαν φυλάξειν, καὶ πρὶν ἐπιφανῆναί σφισι τοὺς πολεμίους ἐξασθενήσειν τὰ σώματα δίψει καὶ κόπῳ.
当然予想されることながら、兜や甲冑や盾によって重装備となった重装歩兵たちは、丘陵地や長い小道を進むにあたり、しかもそれらの道は公道ではなく、森や崖を通り抜ける山羊の通るような細道であったため、いかなる隊列も維持できなくなるはずであり、敵が彼らの前に現れる前に、渇きと疲労によってその身体は衰弱してしまうに違いない状態であった。
§20.11.2τοὺς τοῖς ἱππικοῖς δόρασιν ἐκ διαλαβῆς ἀμφοτέραις ταῖς χερσὶ κρατουμένοις μαχομένους συστάδην καὶ τὰ πολλὰ κατορθοῦντας ἐν ταῖς μάχαις Πρίγκιπας Ῥωμαῖοι καλοῦσιν.
ローマ人は、騎兵用の槍を両手で間隔を空けて握って近接戦闘で戦い、戦闘において多くの場合に勝利を収める者たちのことをプリーンキペスと呼んでいる。