§20.11.1ἔμελλον ὅπερ εἰκὸς οἱ ὁπλῖται κράνεσι καὶ θώραξι καὶ θυρεοῖς βαρεῖς πρὸς ὀχθηρὰ χωρία καὶ μακρὰς ἀτραποὺς πορευόμενοι καὶ οὐδὲ ταύτας λεωφόρους, ἀλλʼ αἰγότριβας διʼ ὕλης τε καὶ κρημνῶν τάξιν τε οὐδεμίαν φυλάξειν, καὶ πρὶν ἐπιφανῆναί σφισι τοὺς πολεμίους ἐξασθενήσειν τὰ σώματα δίψει καὶ κόπῳ.
당연히 예상할 수 있는 일이었듯이, 투구와 갑옷과 방패로 무겁게 무장한 중장보병들은 언덕진 곳들과 긴 소로들을 따라 행군하면서—게다가 이 길들은 대로가 아니라 숲과 절벽을 가로지르는 염소 길이었기에—어떠한 대열도 유지할 수 없을 터였고, 적이 그들 앞에 나타나기도 전에 갈증과 피로로 인해 몸이 쇠약해질 수밖에 없는 상태였다.
§20.11.2τοὺς τοῖς ἱππικοῖς δόρασιν ἐκ διαλαβῆς ἀμφοτέραις ταῖς χερσὶ κρατουμένοις μαχομένους συστάδην καὶ τὰ πολλὰ κατορθοῦντας ἐν ταῖς μάχαις Πρίγκιπας Ῥωμαῖοι καλοῦσιν.
로마인들은 양손으로 일정한 간격을 두고 쥔 기병용 창을 가지고 백병전으로 싸우며 전투에서 대부분 승리를 거두는 자들을 '프린키페스'라고 부른다.