§22.1νήσῳ ἱερεῖα τοὺς μὲν ἐξεπίτηδες πλέοντας ἐς αὐτὴν ἐπὶ ταῖς ναυσὶν κομίζειν, καὶ τούτων τὰ μὲν καταθύειν τὰ δὲ ἀφιέναι τῷ Ἀχιλλεῖ·
島に[寄港した人々のうち]、意図的にこの島へ船で航行する者は、船に生贄の獣を載せて運んできて、これらの一部のものは屠り、一部のものはアキレウスのために放し飼いにするという。
τοὺς δέ τινας ὑπὸ χειμῶνος §22.2ἐξαναγκασθέντας προσέχειν, καὶ τούτους παρʼ αὐτοῦ τοῦ θεοῦ αἰτεῖν ἱερεῖον, χρωμένους περὶ τῶν ἱερείων, εἰ λῷόν σφισιν καὶ ἄμεινον θῦσαι ὅτι περ ἂν αὐτοὶ τῇ γνώμῃ ἐπιλέξαιντο νεμόμενον, τιμὴν ἅμα καταβάλλοντες τὴν ἀξίαν σφίσιν δοκοῦσαν.
一方で、嵐によって寄港を余儀なくされた人々、彼らもまた神自身から生贄の獣を求め、その生贄について神託を仰ぎ、[島で]放牧されている獣のうち、自分たちが心の中で選んだものを屠ることが自分たちにとってより良く好ましいことであるかどうかを問い、同時に、自分たちに妥当と思われる対価を支払うのだという。
εἰ δὲ ἀπαγορεύοι ὁ §22.3χρησμός — εἶναι γὰρ χρησμοὺς ἐν τῷ νεῷ —, προσβάλλειν τῇ τιμῇ· εἰ δὲ ἔτι ἀπαγορεύοι, ἔτι προσβάλλειν.
そして、もし神託が拒絶すれば――神殿には神託があるからだが――、対価を上乗せし、もしさらに拒絶するなら、さらに上乗せする。
συγχωρήσαντος δὲ γιγνώσκειν ὅτι ἀποχρῶσα ἡ τιμή ἐστιν.
そして[神託が]同意したときには、その対価が十分であることを知る。
τὸ δὲ ἱερεῖον ἵστασθαι ἐπὶ τῷδε αὐτόματον, μηδὲ §22.4ἀποφεύγειν ἔτι.
このとき、生贄の獣は自発的に立ち止まり、もはや逃げようとはしなくなる。
καὶ τοῦτο δὴ πολὺ ἀνακεῖσθαι τὸ ἀργύριον τῷ ἥρῳ τὰς τιμὰς τῶν ἱερείων.
そしてまさにこのようにして、生贄の対価である多くの銀が英雄に捧げられているのである。