§10.1ΞΑΝΘΟΣ
Δέξαι με, ὦ θάλασσα, δεινὰ πεπονθότα καὶ κατάσβεσόν μου τὰ τραύματα.
クサントス海よ、私を受け入れてくれ、酷い目に遭ったのだ。 そして私の火傷を冷やしてくれ。
ΘΑΛΑΣΣΑ
Τί τοῦτο, ὦ Ξάνθε;
海これはどうしたことだ、クサントスよ。
τίς σε κατέκαυσεν;
誰があなたを焼き焦がしたのだ?
ΞΑΝΘΟΣ
Ὁ Ἥφαιστος.
クサントスヘパイストスだ。
ἀλλ’ ἀπηνθράκωμαι ὅλος ὁ κακοδαίμων καὶ ζέω.
哀れにも私は全身炭のようになってしまい、沸き立っているのだ。
ΘΑΛΑΣΣΑ
Διὰ τί δαί σοι καὶ ἐνέβαλε τὸ πῦρ;
海一体なぜ彼はお前に火を放ったのだ?
ΞΑΝΘΟΣ
Διὰ τὸν ταύτης υἱὸν τῆς Θέτιδος·
クサントスこのテティスの子のせいだ。
ἐπεὶ γὰρ φονεύοντα τοὺς Φρύγας ἱκετεύσας οὐκ ἔπαυσα τῆς ὀργῆς, ἀλλ’ ὑπὸ τῶν νεκρῶν ἐνέφραττέ μοι τὸν ῥοῦν, ἐλεήσας τοὺς ἀθλίους ἐπῆλθον ἐπικλύσαι ἐθέλων, ὡς φοβηθεὶς ἀπόσχοιτο τῶν ἀνδρῶν.
というのも、彼がフリュギア人を虐殺しているとき、私が懇願しても彼の怒りを収めさせることができず、むしろ死体で私の流れを塞いだので、私は哀れな者たちを憐れみ、彼が恐れて人々への攻撃を控えるようにと、氾濫させて押し流そうと襲いかかったのだ。
§10.2ΞΑΝΘΟΣ
ἐνταῦθα ὁ Ἥφαιστος—ἔτυχε γὰρ πλησίον που ὤν—πᾶν οἶμαι ὅσον ἐν τῇ καμίνῳ πῦρ εἶχεν καὶ ὅσον ἐν τῇ Αἴτνῃ φέρων ἐπῆλθέ μοι, καὶ ἔκαυσε μὲν τὰς πτελέας μου καὶ μυρίκας, ὤπτησε δὲ καὶ τοὺς κακοδαίμονας ἰχθῦς καὶ τὰς ἐγχέλεις, αὐτὸν δὲ ἐμὲ ὑπερκαχλάσαι ποιήσας μικροῦ δεῖν ὅλον ξηρὸν εἴργασται.
クサントスそのときヘパイストスは――たまたま近くにいたのだが――鍛冶炉にあっただけの火、またエトナ火山にあっただけの火のすべてを持って私を襲い、私の楡や御柳を焼き、哀れな魚たちや鰻たちを焼き焦がし、私自身を沸騰させて、あやうく私全体を干上がらせるところだった。
ὁρᾷς γοῦν ὅπως διάκειμαι ἀπὸ τῶν ἐγκαυμάτων.
現に、火傷のせいで私がどのような有様になっているか見えるだろう。
ΘΑΛΑΣΣΑ
Θολερός, ὦ Ξάνθε, καὶ θερμός, ὡς εἰκός, τὸ αἷμα μὲν ἀπὸ τῶν νεκρῶν, ἡ θέρμη δέ, ὡς φῄς, ἀπὸ τοῦ πυρός·
海クサントスよ、当然ながら、濁っていて熱いな。 血は死体によるものであり、熱さは、お前が言うように、火によるものだ。
καὶ εἰκότως, ὦ Ξάνθε, ὃς ἐπὶ τὸν ἐμὸν υἱωνὸν ὥρμησας οὐκ αἰδεσθεὶς ὅτι Νηρεΐδος υἱὸς ἦν.
そして当然の報いだ、クサントスよ。 私の孫に襲いかかるとは。 彼がネレイスの息子であることを敬いもしないで。
ΞΑΝΘΟΣ
Οὐκ ἔδει οὖν ἐλεῆσαι γείτονας ὄντας τοὺς Φρύγας;
クサントスそれでは、隣人であるフリュギア人たちを憐れむべきではなかったのですか?
ΘΑΛΑΣΣΑ
Τὸν Ἥφαιστον δὲ οὐκ ἔδει ἐλεῆσαι Θέτιδος υἱὸν ὄντα τὸν Ἀχιλλέα;
海それではヘパイストスが、テティスの子であるアキレウスを憐れむべきではなかったというのか?