§252ΣΩ. ὅθεν δὴ ἑκοῦσα εἶναι οὐκ ἀπολείπεται, οὐδέ τινα τοῦ καλοῦ περὶ πλείονος ποιεῖται, ἀλλὰ μητέρων τε καὶ ἀδελφῶν καὶ ἑταίρων πάντων λέλησται, καὶ οὐσίας διʼ ἀμέλειαν ἀπολλυμένης παρʼ οὐδὲν τίθεται, νομίμων δὲ καὶ εὐσχημόνων, οἷς πρὸ τοῦ ἐκαλλωπίζετο, πάντων καταφρονήσασα δουλεύειν ἑτοίμη καὶ κοιμᾶσθαι ὅπου ἂν ἐᾷ τις ἐγγυτάτω τοῦ πόθου·
ソクラテス:このため、魂は自ら好んでは彼から離れようとせず、美を持つ者より重んじるものを他には持たない。 むしろ、母親も兄弟も友人もすべて忘れてしまい、財産が放置されて失われようとも全く意に介さない。 以前はそれを誇りとしていた礼儀作法や品位ある規則をすべて軽蔑し、自ら進んで隷属し、憧れの対象の最も近くで、許される場所ならどこであれ添い寝する用意がある。
πρὸς γὰρ τῷ σέβεσθαι τὸν τὸ κάλλος ἔχοντα ἰατρὸν ηὕρηκε μόνον τῶν μεγίστων πόνων.
なぜなら、美を持つ者を敬うだけでなく、最も重い苦痛からの唯一の医師を彼の中に見出したからである。
τοῦτο δὲ τὸ πάθος, ὦ παῖ καλέ, πρὸς ὃν δή μοι ὁ λόγος, ἄνθρωποι μὲν ἔρωτα ὀνομάζουσιν, θεοὶ δὲ ὃ καλοῦσιν ἀκούσας εἰκότως διὰ νεότητα γελάσῃ.
この情熱を、美しい少年よ――まさに彼に向けて私の話はなされているのだが――人間はエロースと呼ぶが、神々が何と呼ぶかを聞けば、君は若さゆえに当然笑うだろう。
λέγουσι δὲ οἶμαί τινες Ὁμηριδῶν ἐκ τῶν ἀποθέτων ἐπῶν δύο ἔπη εἰς τὸν ἔρωτα, ὧν τὸ ἕτερον ὑβριστικὸν πάνυ καὶ οὐ σφόδρα τι ἔμμετρον·
ホメーロス徒の一部が秘蔵の詩句からエロースについて二行の詩を語っていると私は思うが、その一方は非常に不遜で、あまり韻律に合っていない。
ὑμνοῦσι δὲ ὧδε—
"
τὸν δʼ ἤτοι θνητοὶ μὲν ἔρωτα καλοῦσι ποτηνόν,
ἀθάνατοι δὲ Πτέρωτα, διὰ πτεροφύτορʼ ἀνάγκην.
彼らはこのように歌う。 "人間は彼を、翼あるエロースと呼ぶが、不死なる神々は、翼を芽吹かせる必然性のゆえに、プテロース(羽ある者)と呼ぶ。
"
τούτοις δὴ ἔξεστι μὲν πείθεσθαι, ἔξεστιν δὲ μή· ὅμως δὲ ἥ γε αἰτία καὶ τὸ πάθος τῶν ἐρώντων τοῦτο ἐκεῖνο τυγχάνει ὄν.
"これらを信じることも信じないことも自由だが、しかし愛する者たちの原因と情熱は、まさにこれなのである。
τῶν μὲν οὖν Διὸς ὀπαδῶν ὁ ληφθεὶς ἐμβριθέστερον δύναται φέρειν τὸ τοῦ πτερωνύμου ἄχθος·
さて、ゼウスの従者たちの中から捕らえられた者は、翼の名を持つ者の重荷をより重々しく耐えることができる。
ὅσοι δὲ Ἄρεώς τε θεραπευταὶ καὶ μετʼ ἐκείνου περιεπόλουν, ὅταν ὑπʼ Ἔρωτος ἁλῶσι καί τι οἰηθῶσιν ἀδικεῖσθαι ὑπὸ τοῦ ἐρωμένου, φονικοὶ καὶ ἕτοιμοι καθιερεύειν αὑτούς τε καὶ τὰ παιδικά.
しかし、アレースの仕え人であり、彼とともに天を巡っていた者たちは、エロースに捕らえられ、愛する者から何か不当な扱いを受けていると思うとき、殺気立ち、自分自身も愛する少年も犠牲にする用意がある。
καὶ οὕτω καθʼ ἕκαστον θεόν, οὗ ἕκαστος ἦν χορευτής, ἐκεῖνον τιμῶν τε καὶ μιμούμενος εἰς τὸ δυνατὸν ζῇ, ἕως ἂν ᾖ ἀδιάφθορος καὶ τὴν τῇδε πρώτην γένεσιν βιοτεύῃ, καὶ τούτῳ τῷ τρόπῳ πρός τε τοὺς ἐρωμένους καὶ τοὺς ἄλλους ὁμιλεῖ τε καὶ προσφέρεται.
そしてこのように、各自がどの神の合唱隊に属していたかに応じて、その神を敬い、できる限り模倣して生き、それは彼が堕落せず、こちらでの最初の生涯を送る間続く。 そしてこの方法で、愛する者に対しても他の人々に対しても交わり、振る舞うのである。
τόν τε οὖν ἔρωτα τῶν καλῶν πρὸς τρόπου ἐκλέγεται ἕκαστος, καὶ ὡς θεὸν αὐτὸν ἐκεῖνον ὄντα ἑαυτῷ οἷον ἄγαλμα τεκταίνεταί τε καὶ κατακοσμεῖ, ὡς τιμήσων τε καὶ ὀργιάσων.
それゆえ、美人のうちから各自の気質に合った者をそれぞれ選び出し、彼を自分自身にとってあたかも神そのものであるかのように神像として作り上げ、飾り立てる。 敬い、秘儀を執り行うために。
οἱ μὲν δὴ οὖν Διὸς δῖόν τινα εἶναι ζητοῦσι τὴν ψυχὴν τὸν ὑφʼ αὑτῶν ἐρώμενον·
さて、ゼウスの従者たちは、自分たちに愛される者が、魂においてゼウスに似た者(dion)であることを求める。
σκοποῦσιν οὖν εἰ φιλόσοφός τε καὶ ἡγεμονικὸς τὴν φύσιν, καὶ ὅταν αὐτὸν εὑρόντες ἐρασθῶσι, πᾶν ποιοῦσιν ὅπως τοιοῦτος ἔσται.
それゆえ彼が本性上、知を愛し、指導力を備えているかを見極め、彼を見出して愛するようになると、彼がそのような人物になるようあらゆる努力をする。
§253ΣΩ. ἐὰν οὖν μὴ πρότερον ἐμβεβῶσι τῷ ἐπιτηδεύματι, τότε ἐπιχειρήσαντες μανθάνουσί τε ὅθεν ἄν τι δύνωνται καὶ αὐτοὶ μετέρχονται, ἰχνεύοντες δὲ παρʼ ἑαυτῶν ἀνευρίσκειν τὴν τοῦ σφετέρου θεοῦ φύσιν εὐποροῦσι διὰ τὸ συντόνως ἠναγκάσθαι πρὸς τὸν θεὸν βλέπειν, καὶ ἐφαπτόμενοι αὐτοῦ τῇ μνήμῃ ἐνθουσιῶντες ἐξ ἐκείνου λαμβάνουσι τὰ ἔθη καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα, καθʼ ὅσον δυνατὸν θεοῦ ἀνθρώπῳ μετασχεῖν·
ソクラテス:もし彼らが以前にそのような修練に入っていなかったなら、その時に学び始め、どこからであれ可能な限りの方法で自らも探し求める。 そして、自分たちの中から自分たちの神の本性を探り出すことに成功するが、それは彼らがその神を熱心に見つめることを余儀なくされているからである。 そして、記憶によって神に触れ、我を忘れて熱狂し、人間が神を分かち合い得る限りにおいて、その神から習慣や修行を取り入れる。
καὶ τούτων δὴ τὸν ἐρώμενον αἰτιώμενοι ἔτι τε μᾶλλον ἀγαπῶσι, κἂν ἐκ Διὸς ἀρύτωσιν ὥσπερ αἱ βάκχαι, ἐπὶ τὴν τοῦ ἐρωμένου ψυχὴν ἐπαντλοῦντες ποιοῦσιν ὡς δυνατὸν ὁμοιότατον τῷ σφετέρῳ θεῷ.
そして、これらのことについて愛する者に原因を帰し、彼をさらに深く愛する。 そして、ゼウスから水を汲むバッコスの巫女のように、愛する者の魂に注ぎ込み、彼を自分たちの神にできる限り似るようにする。
ὅσοι δʼ αὖ μεθʼ Ἥρας εἵποντο, βασιλικὸν ζητοῦσι, καὶ εὑρόντες περὶ τοῦτον πάντα δρῶσιν τὰ αὐτά.
他方、ヘーラーに従っていた者たちは、王者の気質を持つ者を求め、見つけると彼について全く同じことを行う。
οἱ δὲ Ἀπόλλωνός τε καὶ ἑκάστου τῶν θεῶν οὕτω κατὰ τὸν θεὸν ἰόντες ζητοῦσι τὸν σφέτερον παῖδα πεφυκέναι, καὶ ὅταν κτήσωνται, μιμούμενοι αὐτοί τε καὶ τὰ παιδικὰ πείθοντες καὶ ῥυθμίζοντες εἰς τὸ ἐκείνου ἐπιτήδευμα καὶ ἰδέαν ἄγουσιν, ὅση ἑκάστῳ δύναμις, οὐ φθόνῳ οὐδʼ ἀνελευθέρῳ δυσμενείᾳ χρώμενοι πρὸς τὰ παιδικά, ἀλλʼ εἰς ὁμοιότητα αὑτοῖς καὶ τῷ θεῷ ὃν ἂν τιμῶσι πᾶσαν πάντως ὅτι μάλιστα πειρώμενοι ἄγειν οὕτω ποιοῦσι.
アポローンや他のすべての神々の従者たちも同様に、その神に従って歩み、自分たちの少年がその神の本性を持つことを求め、手に入れると、少年をその神の修行と姿へと導く。 彼らは自分たち自身の模倣をしながら、少年を説得し、調和させる。 各自の力に応じて。 少年に対して妬みや狭量な敵意を抱くことなく、自分たちと、彼らが敬う神への類似へと、あらゆる方法でできる限り導こうと努め、そのように行う。
προθυμία μὲν οὖν τῶν ὡς ἀληθῶς ἐρώντων καὶ τελετή, ἐάν γε διαπράξωνται ὃ προθυμοῦνται ᾗ λέγω, οὕτω καλή τε καὶ εὐδαιμονικὴ ὑπὸ τοῦ διʼ ἔρωτα μανέντος φίλου τῷ φιληθέντι γίγνεται, ἐὰν αἱρεθῇ·
それゆえ、真に愛する者たちの熱意と秘儀は、もし彼らが望むことを私の言う方法で成し遂げるならば、愛によって狂気に陥った友から、愛された者へと、このように美しく、幸福なものとなる。 もし彼が獲得されるならば。
ἁλίσκεται δὲ δὴ ὁ αἱρεθεὶς τοιῷδε τρόπῳ.
そして、獲得される者は実に以下のような方法で捕らえられる。
καθάπερ ἐν ἀρχῇ τοῦδε τοῦ μύθου τριχῇ διείλομεν ψυχὴν ἑκάστην, ἱππομόρφω μὲν δύο τινὲ εἴδη, ἡνιοχικὸν δὲ εἶδος τρίτον, καὶ νῦν ἔτι ἡμῖν ταῦτα μενέτω.
この神話の初めに、私たちは各魂を三つに分けた。 すなわち、二つの馬の形をした要素と、第三の御者の要素である。 今も私たちにとってこれらはそのままであろう。
τῶν δὲ δὴ ἵππων ὁ μέν, φαμέν, ἀγαθός, ὁ δʼ οὔ·
さて、二頭の馬のうち一方は善良であり、他方はそうではないと私たちは言う。
ἀρετὴ δὲ τίς τοῦ ἀγαθοῦ ἢ κακοῦ κακία, οὐ διείπομεν, νῦν δὲ λεκτέον.
しかし、善良な馬の卓越性や、悪い馬の悪徳が何であるかは詳しく語らなかった。 今こそ語らねばならない。
ὁ μὲν τοίνυν αὐτοῖν ἐν τῇ καλλίονι στάσει ὢν τό τε εἶδος ὀρθὸς καὶ διηρθρωμένος, ὑψαύχην, ἐπίγρυπος, λευκὸς ἰδεῖν, μελανόμματος, τιμῆς ἐραστὴς μετὰ σωφροσύνης τε καὶ αἰδοῦς, καὶ ἀληθινῆς δόξης ἑταῖρος, ἄπληκτος, κελεύσματι μόνον καὶ λόγῳ ἡνιοχεῖται·
さて、その二頭のうち、より優れた位置にある方は、姿がまっすぐで、節々がはっきりしており、首が高く、鼻筋が通り、色は白く、目を黒く、節制と恥じらいを伴う名誉の愛好者であり、真実の評判の友であり、鞭を当てられず、命令と言葉だけで御される。
ὁ δʼ αὖ σκολιός, πολύς, εἰκῇ συμπεφορημένος, κρατεραύχην, βραχυτράχηλος, σιμοπρόσωπος, μελάγχρως, γλαυκόμματος, ὕφαιμος, ὕβρεως καὶ ἀλαζονείας ἑταῖρος, περὶ ὦτα λάσιος, κωφός, μάστιγι μετὰ κέντρων μόγις ὑπείκων.
他方、曲がっていて、不格好で、不規則に組み合わさっており、首が太く、短い。 平たい顔、色は黒く、目は灰色で、血走り、傲慢と虚飾の友であり、耳の周りは毛深く、耳が聞こえず、鞭と突き棒によってかろうじて従う。