§81ΦΑΙΔ. παντάπασί γε.
パイドン:「『まったくその通りです。
οὐκοῦν οὕτω μὲν ἔχουσα εἰς τὸ ὅμοιον αὐτῇ τὸ ἀιδὲς ἀπέρχεται, τὸ θεῖόν τε καὶ ἀθάνατον καὶ φρόνιμον, οἷ ἀφικομένῃ ὑπάρχει αὐτῇ εὐδαίμονι εἶναι, πλάνης καὶ ἀνοίας καὶ φόβων καὶ ἀγρίων ἐρώτων καὶ τῶν ἄλλων κακῶν τῶν ἀνθρωπείων ἀπηλλαγμένῃ, ὥσπερ δὲ λέγεται κατὰ τῶν μεμυημένων, ὡς ἀληθῶς τὸν λοιπὸν χρόνον μετὰ θεῶν διάγουσα;
』」「『それなら、このように状態にある魂は、それ自体に似た目に見えないもの、すなわち神的なもの、不死なるもの、知恵に満ちたものへと去っていくのではないだろうか。 そこに至ると、魂には幸福であることが、そして迷いや無知、恐れや野生的な愛欲、その他の人間のあまたの悪から解放されることが約束されており、密儀の入会者たちについて言われるように、真に、残された時間を神々とともに過ごすことになるのではないだろうか。
οὕτω φῶμεν, ὦ Κέβης, ἢ ἄλλως;
私たちはこのように言うべきだろうか、ケベスよ、それとも別様に言うべきだろうか。
οὕτω νὴ Δία, ἔφη ὁ Κέβης.
』」「『ゼウスにかけて、そのように言うべきです』とケベスは言った。
ἐὰν δέ γε οἶμαι μεμιασμένη καὶ ἀκάθαρτος τοῦ σώματος ἀπαλλάττηται, ἅτε τῷ σώματι ἀεὶ συνοῦσα καὶ τοῦτο θεραπεύουσα καὶ ἐρῶσα καὶ γοητευομένη ὑπ’ αὐτοῦ ὑπό τε τῶν ἐπιθυμιῶν καὶ ἡδονῶν, ὥστε μηδὲν ἄλλο δοκεῖν εἶναι ἀληθὲς ἀλλ’ ἢ τὸ σωματοειδές, οὗ τις ἂν ἅψαιτο καὶ ἴδοι καὶ πίοι καὶ φάγοι καὶ πρὸς τὰ ἀφροδίσια χρήσαιτο, τὸ δὲ τοῖς ὄμμασι σκοτῶδες καὶ ἀιδές, νοητὸν δὲ καὶ φιλοσοφίᾳ αἱρετόν, τοῦτο δὲ εἰθισμένη μισεῖν τε καὶ τρέμειν καὶ φεύγειν, οὕτω δὴ ἔχουσαν οἴει ψυχὴν αὐτὴν καθ’ αὑτὴν εἰλικρινῆ ἀπαλλάξεσθαι;
」「『しかし、私の思うに、もし魂が汚れ、不浄なままで体から解放されるなら、それは常に体とともにあり、体を世話し、体を愛し、体によって、またその欲望や快楽によって惑わされていたためであり、その結果、触れたり、見たり、飲んだり、食べたり、性的な交わりを交わしたりできる「体に似たもの」以外には、真実なものは何もないと思い込むほどになっており、』」「『他方、目にとっては暗く、目に見えないが、知性に捉えられ、哲学によって選択されるものを、憎み、恐れ、避ける習慣がついていたなら、そのようになった魂が、それ自体として純粋に解放されると君は思うかね。
οὐδ’ ὁπωστιοῦν, ἔφη.
』」「『決してそのようなことはありません』と彼は言った。
ἀλλὰ διειλημμένην γε οἶμαι ὑπὸ τοῦ σωματοειδοῦς, ὃ αὐτῇ ἡ ὁμιλία τε καὶ συνουσία τοῦ σώματος διὰ τὸ ἀεὶ συνεῖναι καὶ διὰ τὴν πολλὴν μελέτην ἐνεποίησε σύμφυτον;
」「『むしろ、私の思うに、体に似たものによって貫かれているのではないだろうか。 それは、常に体とともにあったことと、多大なる訓練によって、体との付き合いや交わりが魂の中に植え付け、一体化したものなのだ。
πάνυ γε.
』」「『まったくその通りです。
ἐμβριθὲς δέ γε, ὦ φίλε, τοῦτο οἴεσθαι χρὴ εἶναι καὶ βαρὺ καὶ γεῶδες καὶ ὁρατόν·
』」「『そして、友よ、これ(体に似たもの)は重く、重苦しく、大地のようであり、目に見えるものであると考えねばならない。
ὃ δὴ καὶ ἔχουσα ἡ τοιαύτη ψυχὴ βαρύνεταί τε καὶ ἕλκεται πάλιν εἰς τὸν ὁρατὸν τόπον φόβῳ τοῦ ἀιδοῦς τε καὶ Ἅιδου, ὥσπερ λέγεται, περὶ τὰ μνήματά τε καὶ τοὺς τάφους κυλινδουμένη, περὶ ἃ δὴ καὶ ὤφθη ἄττα ψυχῶν σκιοειδῆ φαντάσματα, οἷα παρέχονται αἱ τοιαῦται ψυχαὶ εἴδωλα, αἱ μὴ καθαρῶς ἀπολυθεῖσαι ἀλλὰ τοῦ ὁρατοῦ μετέχουσαι, διὸ καὶ ὁρῶνται.
まさにこれを持っているがゆえに、そのような魂は重荷を負わされ、目に見えないものやハデスへの恐れから、再び目に見える場所へと引きずり戻されるのだ。 言われているように、記念碑や墓の周りをうろつきながら。 そこでは、魂の影のような幻影がいくつか目撃されているが、それらは、そのような魂が映し出す幽霊のようなものであり、純粋に解放されることなく、目に見えるものに与かっているがゆえに、目に見えるのである。
εἰκός γε, ὦ Σώκρατες.
』」「『ありそうなことです、ソクラテス。
εἰκὸς μέντοι, ὦ Κέβης·
』」「『実にありそうなことだ、ケベスよ。
καὶ οὔ τί γε τὰς τῶν ἀγαθῶν αὐτὰς εἶναι, ἀλλὰ τὰς τῶν φαύλων, αἳ περὶ τὰ τοιαῦτα ἀναγκάζονται πλανᾶσθαι δίκην τίνουσαι τῆς προτέρας τροφῆς κακῆς οὔσης.
そして、それらは決して善い人々の魂ではなく、劣った人々の魂であって、それらは、かつての養育が悪いものであったことの罰を支払いながら、そのような場所の周りを迷い歩くことを余儀なくされているのだ。
καὶ μέχρι γε τούτου πλανῶνται, ἕως ἂν τῇ τοῦ συνεπακολουθοῦντος, τοῦ σωματοειδοῦς, ἐπιθυμίᾳ πάλιν ἐνδεθῶσιν εἰς σῶμα·
そして彼らは、付き従うものである体に似たものの欲望によって、再び体へと閉じ込められるまで、迷い歩く。
ἐνδοῦνται δέ, ὥσπερ εἰκός, εἰς τοιαῦτα ἤθη ὁποῖ’ ἄττ’ ἂν καὶ μεμελετηκυῖαι τύχωσιν ἐν τῷ βίῳ.
彼らが閉じ込められるのは、当然のことながら、生涯において訓練してきたのとまさに同じような習性の中である。
τὰ ποῖα δὴ ταῦτα λέγεις, ὦ Σώκρατες;
』」「『ソクラテス、それはいいったいどのようなものを言っているのですか。
οἷον τοὺς μὲν γαστριμαργίας τε καὶ ὕβρεις καὶ φιλοποσίας μεμελετηκότας καὶ μὴ διηυλαβημένους εἰς τὰ τῶν ὄνων γένη καὶ τῶν τοιούτων θηρίων εἰκὸς ἐνδύεσθαι.
』」「『たとえば、大食や横暴、大酒を訓練し、これらを慎まなかった人々は、ロバの類やそのような野獣の体に閉じ込められるのが自然だ、というようなことだ。 』」