§9.1Περαιωθεὶς ἐπὶ Φύσκον, ἡσυχάσας ἐκείνην τὴν ἡμέραν, οὐχ ὑπʼ ἀργίας, ἀλλὰ μηκυνεῖν ἔδοξεν ἡ περὶ τὸ ἄσθμα νόσος, ὡς τὴν νύκτα ἐνέδωκε καὶ ῥᾴων ἐγενόμην, βαδίσας εἰς τὴν ʼʼΑμὸν ἐπεῖδον τὰ χωρία.
ピュスコスへと渡ったのち、私はその日は休息したが、それは怠惰からではなく、喘息の病が長引くと思われたからである。 しかし、夜に病が和らぎ、身体が楽になったので、アモスへと歩いて行ってその土地を視察した。
καί μοι ἔδοξε καλὰ μὲν ἄλλως καὶ ποικίλα εἶναι τὰ χωρία (καὶ γὰρ ἐλαιῶν φυτὰ ἥν πολλὰ καὶ ἄμπελοι συχναὶ καὶ σπόριμα πλείονα καὶ νομαὶ καλαί), ἐπαύλιον δὲ οὐδὲ μέτριον, ἀλλὰ πάντα ἐρείπια.
そして、その土地は他の点では美しく、また多様である(というのも、多くのオリーブの苗木があり、ブドウの木も数多く、耕作地もかなりあり、放牧地も優れていたからである)と思われたが、農家はまともなものが一つもなく、すべて廃墟であった。
§9.2ἐδέξατο δʼ ἡμᾶς ὁ Μυωνίδης φιλανθρώπως σφόδρα.
ミュオニデスは私たちをたいへん親切に迎えてくれた。
τὰ μέντοι χωρία δυοῖν ταλάντων ἐπριάμην, καὶ νῦν ἐπαύλιόν τι μηχανῶμαι τοιοῦτον, οἷον ἂν μηχανῴμην ἐγὼ κεκτημένος βραχέα καὶ μέλλων ὅμως οἰκεῖν ἐνθάδε, μὰ τοὺς θεοὺς οὐχ ἡδέως στερόμενος τῆς ἐμαυτοῦ πόλεως, καὶ μάλιστα τοιαύτης, ἐν δύναιτο ἄν τις ἧττον ἀλγεῖν ὑπολαμβάνων οἰκεῖν.
ともあれ、私はその土地を二タラントンで購入し、現在は、乏しい財産しか持たず、それでもここに住むつもりの私自身が建てるであろうような、そのような農家を建てようと計画している。 神々に誓って、自分のポリスを、それも、そこに住んでいると思えば人が最も苦痛を感じずに済むような、そのようなポリスを心ならずも失った身としては。
ἔρρωσο.
つつがなくあれ。