§9.1Περαιωθεὶς ἐπὶ Φύσκον, ἡσυχάσας ἐκείνην τὴν ἡμέραν, οὐχ ὑπʼ ἀργίας, ἀλλὰ μηκυνεῖν ἔδοξεν ἡ περὶ τὸ ἄσθμα νόσος, ὡς τὴν νύκτα ἐνέδωκε καὶ ῥᾴων ἐγενόμην, βαδίσας εἰς τὴν ʼʼΑμὸν ἐπεῖδον τὰ χωρία.
퓌스코스로 건너간 뒤, 나는 그날 하루를 쉬었는데, 이는 게으름 때문이 아니라 천식 병이 오래 갈 것처럼 보였기 때문이었다. 그러나 밤에 병세가 누그러지고 몸이 한결 가벼워졌으므로, 아모스로 걸어가서 그 땅을 시찰했다.
καί μοι ἔδοξε καλὰ μὲν ἄλλως καὶ ποικίλα εἶναι τὰ χωρία (καὶ γὰρ ἐλαιῶν φυτὰ ἥν πολλὰ καὶ ἄμπελοι συχναὶ καὶ σπόριμα πλείονα καὶ νομαὶ καλαί), ἐπαύλιον δὲ οὐδὲ μέτριον, ἀλλὰ πάντα ἐρείπια.
그리고 그 땅은 다른 면에서는 아름답고도 다채롭게 보였는데(많은 올리브 묘목과 수많은 포도나무, 꽤 넓은 경작지와 훌륭한 방목지가 있었기 때문이다), 농가는 온전한 것이 하나도 없고 모두 폐허뿐이었다.
§9.2ἐδέξατο δʼ ἡμᾶς ὁ Μυωνίδης φιλανθρώπως σφόδρα.
뮈오니데스는 우리를 매우 친절하게 영접해 주었다.
τὰ μέντοι χωρία δυοῖν ταλάντων ἐπριάμην, καὶ νῦν ἐπαύλιόν τι μηχανῶμαι τοιοῦτον, οἷον ἂν μηχανῴμην ἐγὼ κεκτημένος βραχέα καὶ μέλλων ὅμως οἰκεῖν ἐνθάδε, μὰ τοὺς θεοὺς οὐχ ἡδέως στερόμενος τῆς ἐμαυτοῦ πόλεως, καὶ μάλιστα τοιαύτης, ἐν δύναιτο ἄν τις ἧττον ἀλγεῖν ὑπολαμβάνων οἰκεῖν.
어쨌든 나는 그 땅을 두 탈란톤에 매입했고, 지금은 적은 재산을 소유하고 있으면서도 여기에 살고자 하는 내가 지을 법한 그런 농가를 지으려고 계획 중이다. 신들께 맹세코, 내 자신의 폴리스를, 그것도 그곳에 살고 있다고 생각하면 사람이 가장 고통을 덜 느낄 수 있을 그런 폴리스를 기꺼이 잃은 것은 아니지만 말이오.
ἔρρωσο.
부디 건강하시오.