§1.132.1θυσίη δὲ τοῖσι Πέρσῃσι περὶ τοὺς εἰρημένους θεοὺς ἥδε κατέστηκε·
ペルシア人の前述の神々に対する犠牲の捧げ方は、次のようになっている。
οὔτε βωμοὺς ποιεῦνται οὔτε πῦρ ἀνακαίουσι μέλλοντες θύειν, οὐ σπονδῇ χρέωνται, οὐκὶ αὐλῷ, οὐ στέμμασι, οὐκὶ οὐλῇσι·
彼らは犠牲を捧げようとするときに、祭壇を作ることもなければ、火を点すこともなく、また酌酒を用いることもなく、笛も、花冠も、大麦の粒も用いない。
τῶν δὲ ὡς ἑκάστῳ θύειν θέλῃ, ἐς χῶρον καθαρὸν ἀγαγὼν τὸ κτῆνος καλέει τὸν θεόν, ἐστεφανωμένος τὸν τιάραν μυρσίνῃ μάλιστα.
神々のうち各人が犠牲を捧げたいと望む神に対して、その者は清められた場所へ獣を連れて行ってその神を呼び、その際、特にミルトスの冠をティアラに巻いて飾る。
§1.132.2ἑωυτῷ μὲν δὴ τῷ θύοντι ἰδίῃ μούνῳ οὔ οἱ ἐγγίνεται ἀρᾶσθαι ἀγαθά, ὁ δὲ τοῖσι πᾶσι Πέρσῃσι κατεύχεται εὖ γίνεσθαι καὶ τῷ βασιλέι·
犠牲を捧げる者自身が、自分個人のためだけに単独で幸運を祈ることは許されておらず、むしろすべてのペルシア人と王のために幸運が訪れるよう祈る。
ἐν γὰρ δὴ τοῖσι ἅπασι Πέρσῃσι καὶ αὐτὸς γίνεται.
なぜなら、すべてのペルシア人の中に彼自身も含まれているからである。
ἐπεὰν δὲ διαμιστύλας κατὰ μέλεα τὸ ἱρήιον ἑψήσῃ τὰ κρέα ὑποπάσας ποίην ὡς ἁπαλωτάτην, μάλιστα δὲ τὸ τρίφυλλον, ἐπὶ ταύτης ἔθηκε ὦν πάντα τὰ κρέα.
そして、生贄を部位ごとに切り刻んでその肉を煮た後、最も柔らかい草、特にクローバーを下に敷き、その上にすべての肉を並べ置く。
§1.132.3διαθέντος δὲ αὐτοῦ Μάγος ἀνὴρ παρεστεὼς ἐπαείδει θεογονίην, οἵην δὴ ἐκεῖνοι λέγουσι εἶναι τὴν ἐπαοιδήν·
彼がそれを並べ置くと、マゴスの男が傍らに立って、彼らがその種の呪歌であると言っている神統記を歌いかける。
ἄνευ γὰρ δὴ Μάγου οὔ σφι νόμος ἐστὶ θυσίας ποιέεσθαι.
というのも、マゴスを抜きにしては、彼らが犠牲を捧げることは習慣として認められていないからである。
ἐπισχὼν δὲ ὀλίγον χρόνον ἀποφέρεται ὁ θύσας τὰ κρέα καὶ χρᾶται ὅ τι μιν λόγος αἱρέει.
そして、少し時間を置いた後、犠牲を捧げた者は肉を持ち帰り、自身の思惑が赴くままにそれを用いる。