§11.1ἐπεὶ δʼ οἱ σύμμαχοι τοὺς φόρους μὲν ἐτέλουν, ἄνδρας δὲ καὶ ναῦς ὡς ἐτάχθησαν οὐ παρεῖχον, ἀλλʼ ἀπαγορεύοντες ἤδη πρὸς τὰς στρατείας, καὶ πολέμου μὲν οὐδὲν δεόμενοι, γεωργεῖν δὲ καὶ ζῆν καθʼ ἡσυχίαν ἐπιθυμοῦντες, ἀπηλλαγμένων τῶν βαρβάρων καὶ μὴ διοχλούντων, οὔτε τὰς ναῦς ἐπλήρουν οὔτʼ ἄνδρας ἀπέστελλον, οἱ μὲν ἄλλοι στρατηγοὶ τῶν Ἀθηναίων προσηνάγκαζον αὐτοὺς ταῦτα ποιεῖν καὶ τοὺς ἐλλείποντας ὑπάγοντες δίκαις καὶ κολάζοντες ἐπαχθῆ τὴν ἀρχὴν καὶ λυπηρὰν ἐποίουν,
しかし、同盟国の人々は貢納金は支払ったものの、規定されたような兵士や船を提供しなくなり、遠征に行くことをすでに嫌がるようになっていた。 異民族たちが立ち去り、もはや悩ませることもなくなったため、彼らは戦争を全く望まず、農業に勤しみ、穏やかに暮らすことを望んで、船を満員にすることも兵士を送ることもなかった。 他のアテナイの将軍たちは、彼らにこれらを行うよう強制し、怠る者たちを裁判にかけて処罰したため、その支配を不快で苦痛なものにしていた。
§11.2Κίμων δὲ τὴν ἐναντίαν ὁδὸν ἐν τῇ στρατηγίᾳ πορευόμενος βίαν μὲν οὐδενὶ τῶν Ἑλλήνων προσῆγε, χρήματα δὲ λαμβάνων παρὰ τῶν οὐ βουλομένων στρατεύεσθαι καὶ ναῦς κενάς, ἐκείνους εἴα δελεαζομένους τῇ σχολῇ περὶ τὰ οἰκεῖα διατρίβειν, γεωργοὺς καὶ χρηματιστὰς ἀπολέμους ἐκ πολεμικῶν ὑπὸ τρυφῆς καὶ ἀνοίας γινομένους, τῶν δʼ Ἀθηναίων ἀνὰ μέρος πολλοὺς ἐμβιβάζων καὶ διαπονῶν ταῖς στρατείαις ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ τοῖς παρὰ τῶν συμμάχων μισθοῖς καὶ χρήμασι δεσπότας αὐτῶν τῶν διδόντων ἐποίησε.
これに対してキモンは、その将軍職において反対の道を進み、ギリシア人の誰に対しても強制力を働かせなかった。 むしろ、遠征を望まない人々から金銭や無人の船を受け取り、彼らが余暇に引き付けられて自分たちの身の回りの仕事に専念することを許した。 こうして彼らは、贅沢と愚かさによって、かつての戦士から、戦争をしない農民や商人へと変わっていった。 その一方で、キモンは多くのアテナイ人を交代で船に乗せ、遠征を通じて鍛え上げたため、短期間のうちに、同盟国から支払われる手当や資金によって、彼らをその資金を支払っている当の者たちの支配者としたのである。
§11.3πλέοντας γὰρ αὐτοὺς συνεχῶς καὶ διὰ χειρὸς ἔχοντας ἀεὶ τὰ ὅπλα καὶ τρεφομένους καὶ ἀσκοῦντας ἐκ τῆς αὐτῶν ἀστρατείαςἐθισθέντες φοβεῖσθαι καὶ κολακεύειν, ἔλαθον ἀντὶ συμμάχων ὑποτελεῖς καὶ δοῦλοι γεγονότες.
なぜなら、常に航海を続け、常に武器を手にし、同盟国の怠惰のおかげで扶養され、訓練を積んでいるアテナイ人に対して、同盟国は彼らを恐れ、へつらうことに慣れてしまい、自分たちが同盟国からいつの間にか貢納者や奴隷になってしまっていることに気づかなかったからである。