§20.1οὗτοι μὲν οὖν ταῦτα ἔπραττον.
こうして彼らはこれらのことを行っていた。
ὁ δὲ Δεινοκράτης μάλιστα τὸν χρόνον ὡς σωτήριον τῷ Φιλοποίμενι δεδοικώς καὶ φθάσαι τὰ παρὰ τῶν Ἀχαιῶν βουλόμενος, ἐπεὶ νὺξ ἐπῆλθε καὶ τὸ πλῆθος ἀπεχώρησε τῶν Μεσσηνίων, ἀνοίξας τὸ δεσμωτήριον εἰσέπεμψε δημόσιον οἰκέτην φάρμακον κομίζοντα, προσενεγκεῖν καὶ παραστῆναι μέχρι ἂν ἐκπίῃ κελεύσας.
しかしデイノクラテスは、時間が経つことがフィロポイメンにとって救いとなるのをとりわけ恐れ、アカイア人たちの動きに先んじることを望んで、夜が訪れてメッセニア人の群衆が退くと、牢獄を開けて、毒薬を携えた公の奴隷を中へと送り込み、それを差し出して彼が飲み干すまで傍らに付き添うよう命じた。
§20.2ἔτυχε μὲν οὖν ἐν τῷ χλαμυδίῳ κατακείμενος, οὐ καθεύδων, ἀλλὰ λύπῃ καὶ θορύβῳ κατεχόμενος, ἰδὼν δὲ φῶς καὶ παρεστῶτα πλησίον τὸν ἄνθρωπον ἔχοντα τὴν κύλικα τοῦ φαρμάκου, συναγαγὼν μόλις ἑαυτὸν ὑπʼ ἀσθενείας ἀνεκάθιζε.
さて、フィロポイメンはたまたま外套に包まって横たわっていたが、眠ってはおらず、悲しみと苦悩に支配されていた。 しかし、光と、毒薬の入った杯を持って近くに立っているその男の姿を見て、衰弱のためかろうじて体を起こした。
καὶ δεξάμενος ἠρώτησεν εἴ τι περὶ τῶν ἱππέων καὶ μάλιστα Λυκόρτα πεπυ·
そして、杯を受け取ると、騎兵たちについて、とりわけリュコルタスについて、何か聞いているか、と尋ねた。
§20.3σμένος ἐστίν, εἰπόντος δὲ τἀνθρώπου διαπεφευγέναι τοὺς πολλούς, ἐπένευσε τῇ κεφαλῇ, καὶ διαβλέψας πρᾴως πρὸς τὸν ἄνθρωπον,
εὖ λέγεις,
εἶπεν,
εἰ μὴ πάντα κακῶς πεπράχαμεν.
その男が、大半の者は逃れ去ったと告げると、彼は頭をうなずかせ、その男を穏やかに見つめて、「良い知らせだ」と言った。 「我々のすべてが最悪の事態になったわけではないのなら。
ἄλλο δὲ μηδὲν εἰπὼν μηδὲ φθεγξάμενος ἐξέπιε καὶ πάλιν αὑτὸν ἀπέκλινεν, οὐ πολλὰ πράγματα τῷ φαρμάκῳ παρασχών, ἀλλʼ ἀποσβεσθεὶς ταχὺ διὰ τὴν ἀσθένειαν.
」他には何も言わず、声も立てずに飲み干すと、再び身を横たえた。 彼は毒薬に多くを要させることなく、衰弱のために速やかにその命の火を消した。