§4.5.1οἱ δὲ ἑορτήν τινα ἔτυχον ἄγοντες καὶ ἅμα πυνθανόμενοι ἐν ὀλιγωρίᾳ ἐποιοῦντο, ὡς, ὅταν ἐξέλθωσιν, ἢ οὐχ ὑπομενοῦντας σφᾶς ἢ ῥᾳδίως ληψόμενοι βίᾳ·
ところが彼ら(ラケダイモン人)は、ちょうどある祭りを祝っている最中であり、また(要塞化の知らせを)聞いてもそれを軽視していた。 自分たちが出征すれば、相手は持ちこたえられないだろう、あるいは力ずくで容易に奪取できるだろうと考えてのことである。
καί τι καὶ αὐτοὺς ὁ στρατὸς ἔτι ἐν ταῖς Ἀθήναις ὢν ἐπέσχεν.
また、いまだアテナイにいた彼らの軍隊の存在も、彼らを引き留める一因となった。
§4.5.2τειχίσαντες δὲ οἱ Ἀθηναῖοι τοῦ χωρίου τὰ πρὸς ἤπειρον καὶ ἃ μάλιστα ἔδει ἐν ἡμέραις ἓξ τὸν μὲν Δημοσθένη μετὰ νεῶν πέντε αὐτοῦ φύλακα καταλείπουσι, ταῖς δὲ πλείοσι ναυσὶ τὸν ἐς τὴν Κέρκυραν πλοῦν καὶ Σικελίαν ἠπείγοντο.
一方、アテナイ人はその場所の陸に面した側、および最も防御を要する箇所に六日間のうちに城壁を築き終えると、デモステネスを五隻の船とともにその場に守備隊として残し、残りの多数の船で、ケルキュラおよびシケリアへの航海を急いだ。