§2.88.1τοιαῦτα μὲν τοῖς Πελοποννησίοις οἱ ἄρχοντες παρεκελεύσαντο.
ペロポネソス人たちに対して、指揮官たちはこのように励ました。
ὁ δὲ Φορμίων δεδιὼς καὶ αὐτὸς τὴν τῶν στρατιωτῶν ὀρρωδίαν καὶ αἰσθόμενος ὅτι τὸ πλῆθος τῶν νεῶν κατὰ σφᾶς αὐτοὺς ξυνιστάμενοι ἐφοβοῦντο, ἐβούλετο ξυγκαλέσας θαρσῦναί τε καὶ παραίνεσιν ἐν τῷ παρόντι ποιήσασθαι.
一方フォルミオンは、自身も兵士たちの恐怖を懸念しており、また兵士たちが内々で集まっては敵の船の多さに恐れをなしていることに気づいたため、彼らを呼び集めて励まし、この状況において訓示を行いたいと望んだ。
§2.88.2πρότερον μὲν γὰρ αἰεὶ αὐτοῖς ἔλεγε καὶ προπαρεσκεύαζε τὰς γνώμας ὡς οὐδὲν αὐτοῖς πλῆθος νεῶν τοσοῦτον, ἢν ἐπιπλέῃ, ὅτι οὐχ ὑπομενετέον ἐστί, καὶ οἱ στρατιῶται ἐκ πολλοῦ ἐν σφίσιν αὐτοῖς τὴν ἀξίωσιν ταύτην εἰλήφεσαν, μηδένα ὄχλον Ἀθηναῖοι ὄντες Πελοποννησίων νεῶν ὑποχωρεῖν·
というのも、以前は彼は常に彼らに語りかけ、いかなる船の多さであっても、たとえ襲いかかってこようとも、彼らが持ちこたえられないほど莫大なものはないのだと、彼らの心にあらかじめ準備をさせていたからである。 そして兵士たちもまた、ずっと以前から、アテナイ人である自分たちはペロポネソス人のいかなる大群の船に対しても退却はしないという自負を、互いの間に抱いていた。
§2.88.3τότε δὲ πρὸς τὴν παροῦσαν ὄψιν ὁρῶν αὐτοὺς ἀθυμοῦντας ἐβούλετο ὑπόμνησιν ποιήσασθαι τοῦ θαρσεῖν, καὶ ξυγκαλέσας τοὺς Ἀθηναίους ἔλεγε τοιάδε.
しかし今回は、目の前の光景を前にして彼らが落胆しているのを見て、彼らに自信を取り戻させたいと望み、アテナイ人たちを呼び集めて次のように語った。