§2.21.1Ἀθηναῖοι δὲ μέχρι μὲν οὗ περὶ Ἐλευσῖνα καὶ τὸ Θριάσιον πεδίον ὁ στρατὸς ἦν, καί τινα ἐλπίδα εἶχον ἐς τὸ ἐγγυτέρω αὐτοὺς μὴ προϊέναι, μεμνημένοι καὶ Πλειστοάνακτα τὸν Παυσανίου Λακεδαιμονίων βασιλέα, ὅτε ἐσβαλὼν τῆς Ἀττικῆς ἐς Ἐλευσῖνα καὶ Θριῶζε στρατῷ Πελοποννησίων πρὸ τοῦδε τοῦ πολέμου τέσσαρσι καὶ δέκα ἔτεσιν ἀνεχώρησε πάλιν ἐς τὸ πλέον οὐκέτι προελθών (δι’ ὃ δὴ καὶ ἡ φυγὴ αὐτῷ ἐγένετο ἐκ Σπάρτης δόξαντι χρήμασι πεισθῆναι [τὴν ἀναχώρησιν])·
アテナイ人は、軍がエレウシスとトリア平原の周辺にいる間は、これ以上近くには進んでこないだろうというある種の希望を抱いていた。 彼らはまた、ラケダイモン人の王、パウサニアスの子プレイストアナクスのことも覚えていたからである。 彼はこの戦争の十四年前に、ペロポネソス人の軍を率いてアッティカのエレウシスとトリアまで侵入した際、それ以上は進まずに再び退却した(まさにそのために、彼は退却に関して[退却]金で買収されたと思われたため、スパルタから亡命することになったのである)。
§2.21.2ἐπειδὴ δὲ περὶ Ἀχαρνὰς εἶδον τὸν στρατὸν ἑξήκοντα σταδίους τῆς πόλεως ἀπέχοντα, οὐκέτι ἀνασχετὸν ἐποιοῦντο, ἀλλ’ αὐτοῖς, ὡς εἰκός, γῆς τεμνομένης ἐν τῷ ἐμφανεῖ, ὃ οὔπω ἑοράκεσαν οἵ γε νεώτεροι, οὐδ’ οἱ πρεσβύτεροι πλὴν τὰ Μηδικά, δεινὸν ἐφαίνετο καὶ ἐδόκει τοῖς τε ἄλλοις καὶ μάλιστα τῇ νεότητι ἐπεξιέναι καὶ μὴ περιορᾶν.
しかし、軍がポリスから六十スタディオン離れたアカルナイの周辺にいるのを見たとき、彼らはもはや耐えがたいことと考えた。 そして、当然ながら目の前で土地が荒廃させられているなかで(これは、若い人々はもちろん、年長者たちもペルシア戦争を除いては未だかつて見たことがないものであったが)、他のすべての人々、なかんずく若者たちにとって、それは恐ろしいことと思われ、出撃すべきであり、見過ごしてはならないと考えられた。
§2.21.3κατὰ ξυστάσεις τε γιγνόμενοι ἐν πολλῇ ἔριδι ἦσαν, οἱ μὲν κελεύοντες ἐπεξιέναι, οἱ δέ τινες οὐκ ἐῶντες.
彼らは集団ごとに集まって激しい論争の中にあり、一方は出撃することを要求し、他方はそれを引き止めていた。
χρησμολόγοι τε ᾖδον χρησμοὺς παντοίους, ὧν ἀκροᾶσθαι ὡς ἕκαστος ὥρμητο.
また、神託の語り手たちはあらゆる種類の神託を詠い、人々は各自が惹かれるものに耳を傾けていた。
οἵ τε Ἀχαρνῆς οἰόμενοι παρὰ σφίσιν αὐτοῖς οὐκ ἐλαχίστην μοῖραν εἶναι Ἀθηναίων, ὡς αὐτῶν ἡ γῆ ἐτέμνετο, ἐνῆγον τὴν ἔξοδον μάλιστα.
アカルナイの人々は、アテナイ人のなかで自分たちが決して小さくない割合を占めていると考えていたため、自分たちの土地が荒廃させられているのを見て、特に出撃を強く迫った。
παντί τε τρόπῳ ἀνηρέθιστο ἡ πόλις, καὶ τὸν Περικλέα ἐν ὀργῇ εἶχον, καὶ ὧν παρῄνεσε πρότερον ἐμέμνηντο οὐδέν, ἀλλ᾽ ἐκάκιζον ὅτι στρατηγὸς ὢν οὐκ ἐπεξάγοι, αἴτιόν τε σφίσιν ἐνόμιζον πάντων ὧν ἔπασχον.
ポリスはあらゆる方法で興奮し、ペリクレスに対して怒りを抱き、彼が以前に勧告したことを何一つ記憶しておらず、かえって将軍でありながら出撃させないことを非難し、自分たちが被っているすべての災難の原因を彼にあると見なしていた。